Deel 7 winter - voorjaar 2026
Zondag 8 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ⛅️17°C
Zo dan, we moeten weer even wennen aan de koude nachten hier. Om half acht is de binnentemperatuur net hoger dan 15°C, buiten is het slechts zeven graden zie ik. De kachel jaagt het beetje kou er zo uit en een warm kopje thee doet ook wonderen. Niettemin maken we er toch maar een slow-start van, de zon moet de zaak eerst maar wat opwarmen. Buiten is de scenery overigens prachtig. Wolken liggen in lagen tegen de ons omringende bergen aan, wat een view. De eerste mensen hebben we by the way al aan de deur gehad. De jongens met eieren, meteen 6 gekocht en bakker Achmed op zijn fietsje.
Rond elf uur fietsen wij naar het dorp en gaan eerst op het terrasje in de zon aan de koffie. Niet veel later komen Henk en Marita erbij zitten. We lopen het stadje in en doen boodschappen bij de kippenslager, supermarkt en groenteboer. Vanavond staat het bakblik op het eet-program, veel groenten, kip, ingelegde citroen en Marokkaanse kruiden. We maken nog een babbeltje met Thole, Everdien, Kees en Trui, die inmiddels op het terrasje zijn neergeschoven.
Na de lunch bij de camper gaan we op zoek naar Jan en Pieta. We worden weer zo hartelijk ontvangen en voordat we het weten zitten we aan de Martini, gebakken peertjes met roomkaas, heerlijk bij te kletsen. wat zijn dit toch fijne lieverds. Wobbie en Wim schieten nog even aan en we maken kort kennis met Mieke en Andre de direkte buren.
Het is inmiddels over vijven, op de App was al verschenen dat de Keek op de Dag niet echt doorging, voordat we teruglopen. Het wordt namelijk koud in een tshirtje en korte broek.
Ik kijk naar het staartje van de 5000 meter voor mannen en zie de Noorse favoriet Eitrem ongenaakbaar en afgetekend winnen, ondanks een mispeer bij de start, wat een kanjer! Het bakblik staat onderwijl zijn best te doen in de oven en de geuren beloven heel wat goeds. De smaak is ook uitstekend alhoewel we tijdens het opsmikkelen erachter komen dat we de rozijnen, gedroogde pruimen en abrikozen vergeten zijn toe te voegen 🫣. Geen probleem, hebben we nog wat over voor de volgende ronde. Nieuws van de dag is natuurlijk voor wat de Winterspelen betreft de val van Lindsay Vonn, de inmiddels 41-jarige superster. Zij scheurde een paar weken geleden al een van haar kruisbanden en ging met een speciale brace alsnog hier omlaag. Slechts na 12 seconden maakt ze een doodsmak en wordt ze met een helikopter naar het ziekenhuis gebracht. Een rustig avondje.
Maandag 9 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ☀️ 22°C
Vanmorgen hoeft de kachel niet aan, om half acht is het 17 graden binnen en buiten in het keteldal dreigt het een mooie dag te gaan worden. De ochtendrust wordt enigszins verstoort met het gepling van een berichtje, een post op Polarsteps. 'Extra, extra, read all about it!' leest de kop, dat maakt reuze nieuwsgierig. Thole corrigeert zijn eerdere berichtgeving over het ontstaan van het keteldal hier. Geologisch gezien is dit geen keteldal maar een komdal die door erosie is ontstaan, het lijkt overigens wel op een keteldal. Met deze nieuwe kennis spring ik op de fiets om de toiletcassette te legen. De drukte valt reuze mee en ik heb ook nog eens de mazzel dat er wat water uit de spoelslang komt. Terug in de camper gaan we aan de slag met de website. De dagverslagen hebben wat achterstand opgelopen door het verblijf van dochterlief de afgelopen week. Zo rond 12 uur stoppen we ermee, want verder binnen werken terwijl buiten het zonnetje volop schijnt is niet echt slim. Henk heeft ondertussen zijn snelkookpan laten zien met groente-inhoud en vertelt hoe hij dit gaat bereiden. Deze pannen zijn in het dorp te koop voor ongeveer 27 euro geeft hij aan. Na buiten wat te hebben bijgekletst, gaan we met Leny en Pieter lunchen bij Harbaz. Marjos en ik gaan voor de visschotels en de emincé-variant is echt geweldig.
Dan de souk in waar we een snelkookpan aanschaffen. Marjos heeft uitgebreid met Henk gesproken over diens ervaringen met deze pan en wil er ook één. Ik pingel nog wat van de vraagprijs af en koop een 4-liter variant voor MAD225, zo'n 20 euro, mooi prijsje. We proppen de doos in de fietstas, past net en kachelen terug naar het eiland. Daar landt zojuist een grote Belgische Variomobil met MAN-motor en maken we kennis met Charel en Judith, leuke mensen.
De Keek op de Dag is voor de camper van Thole en Everdien daar is ook nog een streep schaduw te vinden voor Marjos, want die vindt het in de zon te heet. We hebben weer genoeglijke gesprekken met elkaar, die abrupt beëindigd worden op het moment dat de zon achter de berglijn verdwijnt. De temperaturen kukelen omlaag en wij ook naar binnen. Net op tijd om de races van Femke Kok, fantastische eindtijd en daarna de fabuleuze rit van Jutta Leerdam te zien, fenomenale 1000 meter, wow! In het keteldal wordt het donker en wij doen de voetjes omhoog, relaxtime.
Dinsdag 10 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ☀️ 24°C
Als ik vanmorgen bij het ochtendkrieken het raam uitkijk zie ik dat het dal geheel gevuld is met mist, laaghangende bewolking. Geheel volgens mijn routine begin ik de nieuwsites door te pluizen, onderwijl slurpend aan mijn ochtend-theetje. Buiten begint het snel op te klaren, de mist lost op. Buiten schiet ik wat plaatjes van de wolkenbanden die nu nog in het dal hangen, fraai. Al snel volgen de eerste klopjes op de deuren, zoals de eierjongen, sorry knul we hebben nog voldoende. Na het ontbijt stopt Nezha voor de deur om de was op te halen, vanavond of morgen terug zegt ze. helemaal goed. De zon klimt nu echt omhoog en verwarmt al snel het komdal. Eerst nog wat werken aan de website en dan nemen we echt een kijkje buiten.
De garagist, waterwagen komen voorbij en vullen bij verschillende campers de watertanks. Ik babbel wat met Pieter die naar de vuile achterkant van onze camper kijkt en terloops opmerkt tot mijn verbazing dat hij een hogedrukspuit bij zich heeft en ik die wel mag gebruiken. Hij haalt het apparaat tevoorschijn, een draadloze op accu werkende Gardena, die water uit een emmer kan opzuigen en vuil met hoge druk kan wegspuiten. We laten de waterman gelijk drie emmers vullen, zodat ik een beginnetje kan maken. De vieze achterkant wordt het eerst aangepakt en dit werkt echt, top. Het hardnekkige vuil moet nog wat met een spons worden nagewreven maar de vieze aanslag verdwijnt fluks. Het waterverbruik blijft beperkt tot net geen emmer, bien. Na een halve zijkant, we moeten ook weer niet te moe worden, stop ik. De rest bewaar ik voor een volgende keer.
We maken ons klaar om op de fiets de pré-souk te bezoeken in het dorp. Maar eerst strijken we neer bij Harbaz voor een lunch. Het duurt wat langer dan we dachten maar het bestelde eten is een voltreffer. Marjos de Avocado-salade, een variant op verleden jaar maar zeker zo smakelijk en ik de Emincé de poulet Asiatique, heerlijk. Gezien de opmaak van het bord en de smaak van het eten, waarin de altijd aanwezige Marokkaanse kruiden ontbreken, vermoed ik dat de kok een opleiding heeft genoten in Europa, wellicht Frankrijk. Het ziet er niet alleen mooi uit maar smaakt ook Europees. Een jus-tje en een watertje erbij, helemaal goed. Net als we af willen rekenen schuiven Henk en Marita aan en blijven we nog wat hangen met een nos-nos.
Dan naar de markt, waar het vooral heel rustig is. Morgen is het echt D-day en is het echt druk, gezien de streekfunctie die het gebeuren heeft. We slenteren wat rond, maken her en der een praatje, kopen wat pinda's en schaaltjes en duiken de groentehal in. Hier schaffen we de benodigdheden voor een soep aan die Marjos met behulp van de snelkkookpan wil fabriceren.
Met de fietstassen weer gevuld keren we huiswaarts, waar Marjos werk gaat maken van haar soep. Buiten knalt de zon inmiddels fors door, dus zet ik de luifel op met daarvoor het zonnedoek om schaduw te creëren. Marjos volgt de instructie van Henk op en zet de snelkookpan van het vuur zodra het ventiel gaat stuiteren. Nu met de hoge druk en opgebouwde stoom haar werk doen.
Wij sloffen naar de stek bij Thole voor de Keek op de Dag, die weer geheel verloopt volgens het stramien. Vrolijk babbelend met een drankje en wat pindaatjes. Zo passeert ook nog de muziek van de jaren 60 en 70 de revue, met ieders eigen herinneringen eraan verkleefd. Maar afin, een samenvattende groepsconclusie is, dat we het hier zo slecht nog niet hebben😄😎🍷🍺. De kim van de bergen functioneert weer feilloos als een zwaard van Damocles, als de zon erachter piept en de temperatuurval aanvangt. Even daarvoor hebben we de luifel al opgehaald toen als voorbode van het verdwijnen van de zon de wind nadrukkelijker opstak. De snelkookpan doet het perfect. De gesneden groenten zijn mooi gaar voor de aanstaande soep. Met wat extra water maakt de staafmixer er een mooie gladde soep van. Het wordt nog even opgezet met een bouillonblokje, wat kruiden, vermicelli en de soepballetjes die Marjos heeft gemaakt. Het resultaat mag er zijn een heerlijk soep en voldoende om ook nog een portie in te vriezen. Een blik uit het raam geeft een view op de bergen in de verte die goudkleurig oplichten in de laatste zonnestralen.
Nu wordt het echt tijd om werk te maken van de inhaalslag op de website, dus stropen we de mouwen op. Zo eindigt weer een memorabel dagje in Tafraout.
Woensdag 11 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ☀️ 24°C
De oude man zit daar. Onder zijn versleten tulband glinsteren zijn licht dichtgeknepen ogen in het gegroefde gezicht. Een door de woestijnzon gebruind gelaat met trotse trekken. Ali heet hij en hij komt uit Tata. Hij verkoopt armbanden, oorbellen, kettingen getooid met de soms felle kleuren die je bij sierraden van bedoeiien aantreft, mooi. Als ik gisteren nieuwsgierig zijn spulletjes bekijk, maak ik een praatje. Ik vertel hem vertel onlangs nog zo'n 6 dagen in Tata te hebben vertoefd en het ijs is gebroken. Een brede glimlach komt tevoorschijn als ik vertel dat we Tata ieder jaar telkenmale weer bezoeken vanwege die ongedwongen sfeer die er in dat woestijnstadje hangt. Hij pakt een armbandje van gevlochten zilverkleurig materiaal en doet die om mijn pols. Ik moet dit presentje van hem aannemen, wat ik ook doe, betaling wil hij niet. Ik kom morgen (vandaag dus) terug beloof ik. Hij drukt mij de hand en omhelst mij, Insh'allah zegt hij verschillende keren.
Ik ben vroeg wakker. De lokroep van de Buul Buul op in de boom vlak bij de camper klinkt op maximale sterkte. En het werkt. Even later wordt de roep beantwoord, ik denk door de andere sekse. Niet veel later verandert het in een duaal gekwetter als ze elkaar gevonden hebben. Buiten belooft het een prachtige dag te worden, als ik opsta en door het raam naar buiten kijk. Vandaag is het marktdag, altijd een happening omdat mensen uit de wijde omgeving hier hun wekelijkse uitje hebben. Voordat we onderweg gaan brengt Nezha de was terug. Drie grote zakken met keurig gevouwen wasgoed voor MAD120, prima deal 🤗. We geven nu een paar zakken met kleding mee, morgen terug belooft ze.
Vlak voor lunchtijd fietsen we naar het centrum. In het slagershalletje bestellen we voor morgen een filet boeuf pur complet, ossenhaas aan een stuk. Daarna strijken we eerst neer bij hotel Tanger bij het begin van de souk voor een drankje en een bord spagetti, waarbij eerst Thole en Everdien aanschuiven en daarna Pieter en Leny.
Het is een uitstekende spot om de langslopende mensen te fotograferen. Vrouwen met de bekende zwarte omslagdoeken afgezet met de kleurige bies zijn in de meerderheid. De boodschappen worden veelal in een mand gedragen met een hoofdband vervoerd. Her en der vormen de vrouwen groepjes om wat bij te kletsen, de markt fungeert ook als een ontmoetingsplaats.
Bij de pindaman kopen we wat vers geroosterde nootjes en de man van een kraampje een stukje verderop herkent ons als we wederom rozijnen inslaan. Breed lachend schept hij na weging wat extra erbij.
In de overdekte groentehal lopen we Jan en Pieta tegen het lijf en we kletsen even bij. Ze zijn druk met allerlei ontmoetingen met vrienden en bekenden en schieten ergens in de komende dagen nog wel even bij ons aan. De boontjes zien er goed uit, net als de rode paprika's. Een paar uien en enkele bananen verdwijnen ook in onze tas.
Weer buiten zien we dat Ali de sieradenman uit Tata niet bij zijn kraampje is, hij is even een hapje eten vertelt de buurman. Ach we komen hem bij een volgende gelegenheid wel weer tegen. De zon doet inmiddels haar uiterste best en de temperatuur loopt verder op. Terug op het schiereiland is het al snel tijd voor de Keek op de Dag, die wederom bij de camper van Thole plaatsvindt. Henk verrast ons met heerlijke cava en paling op toast vanwege het 50-jarig trouwjubileum met zijn Marita van afgelopen december. We proosten en zingen hen vrolijk toe, geweldig toch zo'n viering in Verwegistan. Zoals altijd zijn de geprekken die volgen weer vol humor, soms serieuzer maar altijd met nodige kwinkslagen.
Nadat het zonnetje onder is zien we in de camper hoe Stolz de 1000 meter schaats wint en De Boo tweede wordt en het zilver pakt. Maar ook hoe Joep Wennemars in zijn geweldige rit een oor wordt aangenaaid door zijn Chinese tegenstander door op de kruising in de laatste ronde geen voorrang te verlenen, wat een tragiek. Na een spelletje SkipBo zoeken we al vroeg ons mandje op.
Donderdag 12 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ☀️ 27°C
Het eenzame oranje stoeltje geflankeerd met waterflessen binnen een gemarkeerde plek roept vraagtekens op. Wat stelt het voor? Het vertoont verdachte gelijkenissen met eerdere reiservaringen waarbij in dit soort situaties de stoel met schaars geklede dames was bezet. Vrouwen die het oudste beroep ter wereld uitoefenen. Om toch maar licht in de duisternis te laten schijnen, die eerste indruk is fout. Het is de inrichting en aankleding van de staplek van Kees en Trui.
Deze moeten ze vandaag verruilen voor een bezoek aan garagist Mohammed Farih. Daar gaat de schade aan de achterzijde van hun buscamper hersteld worden. Ook Thole moet voor wat spuitwerk die kant uit en ook hij heeft de plek met linten afgezet. Gezamelijk rijden ze rond half tien weg naar de garage in het dorp. Even daarvoor heb ik er al een ritje naar het sanistation op, om de volle cassette te legen. De waterwagen rijdt het schiereiland op en voor MAD30 is de tank weer gevuld net als een paar emmers, zodat ik morgen de camper verder kan afspuiten. De zon laat het kwik al snel oplopen, het gaat warm worden vandaag. Boven de bergen rondom het dal is weer die onwerkelijk diepblauwe lucht, het lijkt wel gefoto-shopt. We worden verrast door de komst van Esther, Raymond en Monique, die met hun honden vanaf camping Tête de Lion in de Ammelnvallei hierheen zijn gelopen. Erg leuk om elkaar weer te treffen. We kletsen onder een kop koffie wat bij in de schaduw van de camper. Morgen komen ze waarschijnlijk deze kant uit om in het keteldal te staan, we gaan elkaar vast nog zien.
Via de gezamelijke App regelen we een Avondrood+ lunch om half 3 bij het hotel met het zwembad niet ver van waar Thole en Kees nu voor reparatie staan, gezellig. Tussendoor haal ik bij de slager de bestelde kakelverse ossenhaas aan een stuk op, 1,4 kilo voor de kiloprijs van MAD190, zo'n 18 euro! Ik versnij het stuk in zes porties en stop het in onze diepvries. We verplaatsen ons op de fiets naar hotel Tifiwane voor de verlate lunch. Tafels aaneen, mannen aan de één , vrouwen aan de ander. Het eten is goed, behalve dan dat de kefta in de tajine van Henk en mij niet echt gaar is. Ook na een extra opwarmrondje is het euvel nog net niet helemaal verholpen. Het maakt de gezelligheid er niet minder om. Voor 10 euro per stel voor eten en drinken kun je er nauwelijks tegen aan koken.
Terwijl ik verderop een kijkje neem bij het 'work in progress' bij de campers van Thole en Kees, blijft Marjos op het terras voor een nos-nos. De tot nu toe verrichtte arbeid ziet er goed uit, vooral aan de lelijke schade bij de camper van Kees wordt prachtig werk verricht. Morgen vindt het spuitwerk plaats, dus blijven Kees en Trui hier. Bij Thole is het werk zo goed als klaar, hij kan vanavond weer naar zijn plek op het schiereiland.
Tijdens de Keek op de Dag met de halve ploeg zien we hoe Merel Conijn op de 5000 meter schaats voor vrouwen nipt het goud ziet wegglippen aan de Italiaanse kanjer Lollobrigida. Garagist Mohammed is inmiddels met een monteur gearriveerd voor mijn koplampschade.
Ik laat nogmaals het filmpje zien en de monteur begrijpt wat er moet worden gedaan. De koplamp wordt gedemonteerd en samen met een plaat lexaan meegenomen. We spreken een prijs af van MAD400 om de lamp te fiksen. Pieter en ik bedekken het gat aan de voorzijde met plastic, zodat de motorruimte en de losse bekabeling enigszins beschermd zijn voor de weerselementen.
Intussen komt Thole het terrein weer oprijden en parkeert weer op zijn plekje. Achter hem staat inmiddels de gearriveerde camper van Freddy van Hanzestadcampers in Vierakker, de garagehouder van Thole thuis. Ook wij hebben de camper daar wel eens voor onderhoud en APK gebracht. Ondanks dat de zon allang is verdwenen blijft het buiten een aangename temperatuur. Nezha brengt de gewassen en keurig gestreken kleding terug en weer voor de habbekrats van MAD80. Al met al is het toch nog een soort van een druk dagje geworden. Nu met de voetjes omhoog, zien we hoe Velzeboer en Van 't Wout goud binnenslepen bij het shorttrack, mooi.
Vrijdag 13 februari 2026 - Tafraout
Tafraout 🌤 🌬 18°C
Nee ik ben niet losgezongen van de realiteit. Als ik vanmorgen wakker word, ruik ik meteen de nare lucht van verbrandingsgassen van de koelkast. Als ik de deur open en de lucht dichtbij het bovenste rooster van de koelkast opsnuif, denk ik bingo, hier komt het vandaan. Straks maar even vragen aan Pieter of hij tijd heeft om samen met mij naar de koelkast te kijken, ik vermoed dat roetvorming de oorzaak is.
Het weer ziet er deze ochtend geheel anders uit, het is bewolkt, er staat een harde wind en het is aanmerkelijk koeler. Grote wolkenvelden blokkeren het zicht op de verste bergranden. Soms glipt er een bergtop boven een lager hangende wolkenflard uit, fraai. Wat later op de ochtend ga ik met Pieter aan de slag. Via het onderste rooster brengt hij langs de brander een kleine dunne rioolslang binnen bij de verbrandingsgasafvoer. Inderdaad komt daar het nodige roet uit, maar een hoger in de pijp aanwezige wokkel verhindert het bovenste deel te reinigen.
Via het geopende bovenrooster verwijder ik eerst met moeite een scherm wat in de weg zit, waarna Pieter het T-stuk en de wokkel kan verwijderen. Nu kan de hele pijp worden schoongemaakt. Aan de wokkel zelf, die voor de luchtwerveling zorgt, hangt een enorme prop roet. Nadat alles is schoongemaakt komt het lastige gedeelte, het weer in elkaar zetten. Met zaklamp en nauwelijks plaats voor je handen en fors gepriegel krijgen we het eindelijk voor elkaar. Het heeft al met al de nodige uren gekost, maar het is gefikst. De koelkast wordt aangezet en doet nu geurloos zijn werk. Thanks Pieter voor je deskundige hulp.
Zo druk aan de slag merk je eigenlijk niet dat het best wel koud is. Aan het begin van de middag komen Kees en Trui terug van de reparatie bij Mohammed Fahir. De schade aan de achterzijde is fantastisch verholpen. Het plaatwerk en kunststofdeel weer glad en strak en het spuitwerk is van de bovenste plank. Kees is erg in zijn nopjes. Als dit de voorbode is van de reparatie aan mijn koplamp dan ben ik erg happy.
Ondanks de koude wind ❄️🌬 houden we toch nog een Keek op de Dag enigszins in de luwte van de camper van Pieter en Leny. Wel met dikke truien en mutsen en kruidenlikeurtjes die zorgen voor het echte warme gevoel. Het wordt een vrolijke en amusante samenkomst. Weer eenmaal binnen verjaagt de kachel snel de laatste kou. Vandaag heerlijk Thais uit de wok, die door het extra pepertje echt de zaak op temperatuur brengt. Al met al een vruchtbaar dagje.
Zaterdag 14 februari 2026 - Tafraout
Tafraout ☀️ 22°C
Vanmorgen bij het aanzetten van de kachel, pruttelde het nog even maar al snel vloog de zaak in storing. Een snellecontrole bracht al even rap de conclusie dat het gas op was, iets wat al stond te gebeuren. De reservefles aangesloten en de kachel brandde als een zonnetje. Vandaag dus weer een 'nieuwe' fles regelen. Als Marita en Henk zich klaar maken voor een leuke wandeling door de omliggende bergen en vragen of ik meega, aarzel ik geen moment. Natuurlijk ben ik hiervoor te porren. Marjos besluit op eigen houtje en tempo de omgeving te gaan verkennen.
Tesamen met Kees en trui die ook meegaan maken we een prachtige wandeling. Na eerst langs het nomadenkamp gaan we wat omhoog en dalen aan de andere zijde af in de Ammeln vallei die laag in de verte ligt. We worden onderweg getrakteerd op fantastische uitzichten en op de fraai gevormde berghellingen en losliggende immens grote ronde keien, genieten. Het pad over het gesteente is goed te doen als je goed oplet waar je je voeten neerzet.
Soms lopen we over losse steenslag en dat is altijd even oppassen. Op enig moment verdraai ik toch mijn voet als de steen onder mijn rechtervoet kantelt. Met de ogen omlaag gericht bij het verplaatsen ben ik blij met mijn pet, want af en toe schamp ik een laaghangende tak.
In de verte gloort de Tête du Lion (leeuwenkop) al op de bergwand. Eenmaal afgedaald moeten we nog een weg over het riviertje vinden. Door een modderige door bulldozers gemaakte vlakke strook komen we met wat hink-stap-sprongen aan de andere zijde. Na een klein stukje rimboe volgen we een pad, die ons uiteindelijk naar de weg voert, vlakbij de camping Tête du Lion.
Een paar minuten later pikt een lege Grandtaxi ons op en brengt ons naar hartje Tafraout. Op het terrasje vlakbij de souk zetten we ons neer voor een lekkere jus d'orange, heerlijk. Enigszins met een verstijfde rechtervoet vang ik het laatste stukje naar het Keteldal aan. Eenmaal warm gelopen marcheert het weer als vanouds.
Bij terugkomst hoor ik dat Marjos ook een behoorlijk rondje heeft gelopen, ondermeer naar het nomadenkamp, mooi!
Na de lunch wordt de inmiddels wilde haardos van mijn eega door de rondreizende kapper uit Tiznit onder handen genomen. De zelfbenoemde Maitre Coiffur Genérale, Jawad Mbairik, knipt en fatsoeneert de lokken voor MAD100 tot een bevredigend resultaat. Vanmorgen zijn de lege gasflessen (ook die van Pieter) door de waterman al meegenomen en halverwege de middag komt hij met de nieuwe terug. MAD70 bromt de kerel en ik vertel hem dat de concurrent slechts MAD60 vraagt (5 dirham boven de prijs in het dorp) en ik als Berber ook een prix-Berbère wil. Hij moet grijnzen geven me een kus op de kruin en gaat akkoord.
De Keek-op-de-Dag is vandaag uitgebreid met Freddy en Petra van Hanzestad Campers, de garagist van Thole thuis. Natuurlijk is het weer een leuk samenzijn. We zien ook nog dat Femke Kok goud pakt voor Jutta Leerdam, een mooie uitslag. Thole haalt nog aan dat vannacht de klok een uur wordt teruggedraaid in verband met de komende Ramadan. Terug in de camper eten we sajoerboontjes met rijst en ketjapballetjes in satésaus, smullen. Eigenlijk zijn we al moe maar we rekken de avond nog wat op met een spelletje. We zien ook nog tussendoor dat Jens van 't Wout zijn tweede gouden medaille behaald op de 1500 meter shorttrack, wat een klasbak. Dan lonkt toch echt het bed.