Deel 2    najaar 2025

Woensdag 27 augustus - Sofia

Sofia  ☀️ 31°C

 

Bij de bankomat trek ik wat Lev's uit de muur. Ondanks dat je vrijwel overal in euro's kunt betalen (1 euro = 2 Lev) voelt het toch handiger om wat lokaal geld op zak te hebben. Met 2 aangeschafte dagkaarten à 4 Lev zoeven we vanaf metrostation Lomske Chose in no-time de stad in. Bij het knooppunt Serdika moeten we overstappen om in de buurt van de Alexander Nevski-kathedraal te geraken. We lopen het kilometertje weg langs brede boulevards, die geen zebrapaden kennen. Voetgangers moeten gebruik maken van sporadische voetgangertunnels onder de weg door. Na een parkje te hebben doorgestoken ontwaren we de contouren van de orthodoxe kerk.We maken foto's van de zijkant, want voor de kerk staat een enorm podium opgesteld. We begrijpen dat later deze week hier concerten zullen worden gegeven. 

Binnen in de kerk zijn de muren rijkelijk versierd met fresco's, al oogt het geheel toch wat kaal zonder banken of ander meubilair. Aan de zijkanten staan afbeeldingen van heiligen achter glas. Mensen schuifelen eerbiedig langs, kussen de afbeeldingen en bidden - devotie ten top. Een bebaarde priester met hoge zwarte cilindervormige hoed, haar in knot en getooid in lang zwart gewaad wandelt rond. Om hem heen zwermt een groep gelovigen en bij een afbeelding heffen allen een kerkelijk lied aan, wat gezien de geweldige akoestiek nog niet zo verkeerd klinkt.

Onze volgende stop is de Russisch-orthodoxe kerk St. Nicolas, de Wonderverrichter,  een pittoresk gebouwtje. De patroon is inderdaad onze Sinterklaas maar hier wordt als hij beschermer van kinderen en zeelieden beschouwd. Binnen mag niet gefotografeerd worden, maar mijn eega weet toch stiekem wat plaatjes te schieten.

Tijd voor de lunch, onze magen knorren. In Satsanga een vegetarisch restaurant schep je diverse gerechten op en betaal je op gewicht. Wij zijn het concept al vaker tegen gekomen, bijvoorbeeld in Brazilië, daar is het fenomeen kilo-restaurant zeer populair. Aangezien we het cyrillisch schrift niet machtig zijn, maken onze ogen maar de keus. Met koude bio-appelsap erbij zitten we snel aan tafel en smullen van de verrassend smaakvolle gerechten.

Na de lunch stappen we weer de inmiddels zinderende warmte in. In de schaduw nog steeds 31 graden is, maar in de volle zon voelt het als een oven. We wandelen langs indrukwekkende gebouwen aan brede boulevards.

Achter het Nationaal Museum bekijken we een Nederlands kado aan Sofia. Een prachtig muurgedicht van Jan Hanlo, getiteld 'Zo meen ik dat ook jij bent". Het werd in 2004 geschonken ter gelegenheid van het Nederlands EU-voorzitterschap als onderdeel van het project Wall-to-wall Poetry. Met als doel de diversiteit van Europese talen en literaturen te tonen. Maar net zoals wij geen chocola kunnen bakken van het cyrillisch, zal de gemiddelde Bulgaar geen notie hebben van wat hier nou eigenlijk staat. Alhoewel verborgen in een hoek een vertaling staat.

We gaan verder en passeren de wachters van het koninklijk paleis en het Bulgaars parlementsgebouw. Even verderop stappen we op de metro die ons terugbrengt naar Lomsko Chose. Bij de vlak achter de CP gelegen Lidl slaan we nog wat voorraad in.

Vanochtend hebben we contact gehad met een camperreparatiebedrijf met uitstekende recensies. Ons gasprobleem (kapotte gasdrukregelaar voor LPG) en inmiddels ook een niet meer automatisch schakelende koelkast kunnen ze vanmiddag aanpakken. Om half zes melden we ons bij het bedrijf aan de andere kant van Sofia. George de eigenaar, spreekt goed Engels spreekt en constateert snel dat inderdaad de regelaar kaduuk is. En daar waar het in Duitsland niet lukte vindt hij een leverancier die de GOK wandregler op voorraad heeft. Collega Gogo haalt het apparaat op. De regelaar wordt gemonteerd inclusief nog wat slimme wijzigingen, top. Intussen is Gogo aan de slag met het automatisch schakelprobleem van de AES. Na checks bij de EBL en de zekeringen te hebben uitgevoerd, zet hij zijn speurwerk voort in de computer, hoe de stroomvoorziening van de koelkast in deze camper is geregeld. Hij traceert het probleem door de vondst van een kapotte zekering naast de hoofdzekering van de startaccu. En ja hoor alles draait weer als een zonnetje, chapeau jongens! Voor alle onderdelen en arbeidsuren (5) tikken we slechts 130 euro af, een koopje. We bedanken de mannen hartelijk en rijden terug naar de CP. Tijd voor wat eten en een wijntje. Het was weer een druk maar geslaagd dagje.

Donderdag 28 augustus - Sapareva Banya

Sofia - Sapareva Banya  222 kilometer ☀️31°C

 

Aan de zuidrand van Sofia ligt Kambanite Park, ook wel bekend als Belle Valley. Hier in het groen zijn tientallen klokken opgehangen, in allerlei vormen en maten. Ontstaan in 1979 toen Sofia als gast functioneerde voor de internationale Unesco kindertop. Bellen werden door landen over de hele wereld geschonken als symbool voor vrede vriendschap en hoop op een betere toekomst voor kinderen. Het is rustig als wij wandelend over het bospad hier aankomen. Tussen het groen van de bomen rijst een hoge toren op met zeven klokken, die symbool staan voor de zeven continenten. Daaronder zijn rondom in lange rijen klokken opgesteld. Slechts een enkeling wandelt rond, de plek voelt vredig en rustig aan. Maar de bellen lonken, ze moeten worden geluid 🛎 😄. De stilte verdwijnt snel, als wij alle bellen waar we langs lopen beproeven. Sommige klinken zo mooi dat we ze nog een keer luiden. De mooiste klanken komen voort uit de Bulgaarse, Tsjechoslowaakse en de Maltezer bellen. Die van Nederland is niet al te groot maar klinkt wel zuiver. Het ieniemienie Belgische klokje is ronduit een lachertje, gierigheid ten top.

We zetten onze reis voort en zakken via de A3 zuidwaarts. Vlak na Slatino slaan we af om over een kleine kronkelige bergroute de 1005 onze weg te vinden naar het Rila klooster, de topattractie van Bulgarije. Het is gelegen in het gelijknamige gebergte dus gaat het gestaag omhoog. Prachtige vergezichten met soms passages door wijnvelden vallen ons ten deel.

 De laatste 20 kilometer leggen we over de wat grotere 107 af en doorkruisen onder andere het authentieke dorpje Rila. Mooie oude huisjes, met veranda's waar gebladerte met dikke trossen blauwe druiven voor schaduw zorgen.

We rijden tot vlak voor de poort van het 1300 meter hoog gelegen klooster. Daar vinden we een gaatje op de drukke dure parkeerplaats (10 euro!), stappen door de poort naar binnen en zijn gelijk gevangen door het fenomenale uitzicht. Prachtig zoals de kloostergebouwen het centrale kerkgebouw omringen met op de achtergrond het hoge Rila-gebergte. De fresco's op de buitenkant van het kerkgebouw zijn werkelijk adembenemend mooi, zelden zo iets fraais gezien, wow!

We nemen rustig de tijd om alles goed te bekijken en maken (te) veel foto's 😂. Ook het intieme interieur is schitterend. Prachtige fresco's worden afgewisseld met hoge vergulde wandstukken, hoge kroonluchters, kaarsenstaanders.

Fotograferen ten strengste verboden en als ik een poging waag, heb ik gelijk een suppoost in mijn nek. Mijn poging ondermijnt dan ook het verdienmodel van het klooster, die ondermeer bestaat uit de verkoop van foto's en boekwerken van de binnenzijde van de kerk. Omdat er geen entree geheven wordt, moet de centjes op andere wijze worden verdiend. De commerciële activiteiten omvatten derhalve ook nog de verkoop van allerlei miniatuur icoontjes en heiligenafbeeldingen, doosjes, kettinkjes, rozenkransjes en wat dies meer zij. Eenmaal aangeschaft kun je deze zaken (wederom tegen betaling) laten wijden door een rondwandelende priester, door een gebedsritueeltje wat hij eindeloos herhaalt. Indien gewenst kan de persoon zelf ook nog onderdeel worden van de sessie. Een bezwering met het maken van kruisjes op het voorhoofd, het zwaaien met een nat gemaakt bladerbosje en een totale zegening zijn dan onderdeel van het duurdere all-in-pakket. Na deze handelingen van enige minuten verwisselen de nodige bankbiljetten van eigenaren.

Nee, er wordt in dit Unesco werelderfgoed monument niet op een houtje gebeten. Na een laatste rondje om de gebouwen rijden we bergafwaarts. 

Na zo'n tien kilometer maken we een stop bij een restaurant, we hebben intussen toch wel wat trek gekregen. We bestellen stukken in cornflakes gepaneerde verse kaas met bosbessencompote en een schnitzel, alles met pommes frites. De gefrituurde kaas is verrassend lekker, wat een mooie combi en de schnitzel smaakt ook goed. Een lekker glas koude witte wijn completeert onze verlate lunch.
Voor de overnachting hebben we de keus laten vallen op een camping op de bergroute naar Plovdiv, waar we om half 6 arriveren. Lekker genieten van een koud drankje in de schaduw van de camper.

Camping Verila N42.291599 E23.250999
P4N # 65362 CC: 53157 altitude 720 m