Deel 2 - najaar 2026

Maandag 5 oktober  -  Cabo Negro

Ksar Sghir - Mdiq/Cabo Negro 28 km    🌦 26°C

 

Bij de doorsteek naar de andere kant van de noordelijke punt van Marokko verdwijnen we compleet in de laaghangende bewolking, we zien werkelijk geen hand voor ogen. Mistlichten en knipperende alarmlichten moeten enig soelaas bieden voor het andere verkeer. Erwtensoep zeg maar.

Wel is duidelijk dat we de Spaanse exclave Ceuta naderen, we passeren namelijk talloze roadblocks van de Forces Auxiliaires. Deze paramilitaire veiligheidsdienst, in de volksmond beter bekend als de Mokhaznia, wordt ingezet bij noodsituaties of rampen. Eind juli vond hier een ramp plaats toen 50.000 tot 70.000 migranten via zee en over hekken illegaal naar Ceuta doorstaken. Er vielen bijna honderd doden door verdrinking en verdrukking. Het overgrote deel van deze migranten is inmiddels weer terug in Marokko.

Als boven op de bergkam de mist even openbreekt duikt beneden ons het met grote hekwerken afgebakende Ceuta even op. We dalen af en rijden door Fnideq de kustroute van de Middellandse Zee op, ook wel bekend als de Rivièra van Tétouan of Tamuda Bay. Naast de strakke be-lantarenpaal-de weg met zijn vele mondaine hotelresorten houden tientallen tuinlieden zich bezig met het fatsoeneren en snoeien van grasperken en bossages. Overigens niet vreemd als een aantal kilometers verderop een van de zwaarbewaakte paleis-landgoederen van de koning opduikt.

Even na Mdiq slaan we af van de hoofdweg en drinken eerst gezamenlijk een nos-nos. Een paar honderd meter verderop strijken we op de campingplek neer bij Hotel La Ferma. Hier kunnen W&R aan de stroom om hun noodlijdende boordaccu te vullen. Ze hebben de afgelopen dagen iets teveel gevergd van hun elektravoorziening.Op het terrein vinden we een plekje wat niet is bezoedeld door uitwerpselen van honden of schapen. 

La Ferma N35.84553 W5.561066 MAD 80
P4N # 47592 CC: 20030 hoogte: 26m

Omdat het inmiddels bij tijd en wijle regent stellen we ook gezien het tijdstip een bezoek aan de stad Tétouan uit tot morgen. We gaan in de relaxstand. Op de bekende tijdstippen schalt de muezzin (ws opnamebandje) zijn krakende lofzang van Allah rond. De ons op 15 meter afstand gezelschap houdende zwerfhonden ontwaken vervolgens uit hun lethargie, strekken de kop achterover en huilen met de gebedszang mee. Er ontstaat zowaar enige harmonie 🤭😂. Na de laatste oproep keert de rust weder.

Dinsdag 6 oktober  -  Martil - Tetouan - Martil

Mdiq/Cabo Negro - Martil 10 km  🌦 24°C

 

In overleg hebben we gisterenavond besloten vandaag te verkassen naar een grote P aan zee bij Martil, om van hieruit met een taxi Tétouan te bezoeken. De miniverplaatsing van luttele kilometers veroorzaakt nauwelijks beroering op de klok. In een wippie is de klus geklaard en vinden we een mooi plekje op de grote parkeerplaats pal aan het strand. De snelheid waarmee de gardien opdoemt om zijn geld te innen is zoals altijd ongekend 😄. Op onze vraag waar we een taxi naar Tétouan kunnen pakken wijst hij naar een specifieke straat aan de andere zijde van de grote parkeerplaats. De grote blauwe taxi waarin wel 7 personen vervoerd kunnen worden, fungeert meer als de bekende hop-on-hop-off grandtaxi.

P N35.84553 W5.561066 MAD 20 geen voorz.      P4N # 651282 CC: 104789 hoogte: 5m

Voor 6 dirham de man worden we snel naar de Bab El Ogla gebracht, de stadspoort waar tegenover de ambachtsschool ligt. Een teleurstelling is dat we deze niet kunnen bezoeken omdat het gebouw gerenoveerd wordt. Via de poort lopen we door de medina, wel intussen met regenjassen vanwege wat gestage regenval. Het leven aanschouwen in de smalle kronkelige straatjes van het oude hart van de stad is altijd een genot, weer of geen weer.

Langzaam slenteren we naar de uitgang die eindigt bij het Palais Royal aan het streng bewaakte Place El Mechouar. Aan de rand ervan genieten we onder de overkapping van een terrasje van een lekkere nos-nos. 

De brede Spaanse avenues met haar sierlijke gebouwen en golvende balkons hadden zomaar in een grote Spaanse stad kunnen liggen. Ze verraden wie in de koloniale periode van de verleden eeuw de scepter zwaaien.

Op één daarvan lopen we een restaurantje in om te lunchen. Naast Marokkaanse gerechten staan ook zaken als Paella op de kaart. Ook opmerkelijk is dat men hier Tinto Verano serveert, een glas half rode wijn half gazeuse. Daarmee proosten we op de fijne vakantie dusver.

Na de lunch wandelen we naar het voormalig treinstation, het Tétouan Modern Art Center, waar wat kunst wordt geëxposeerd. 

Het is echter het interieur van het gratis te betreden gebouw zelf wat met haar iconische Moorse bogen de show steelt, fantastisch. Mooie symetrische gewelven en witte muren. Een taxi brengt ons in snel weer terug bij de campers in Martil, bij het strand. Daar zakken we in een stoeltje en genieten onderuitgezakt van het restant van de dag.

Woensdag 7 oktober  -  Martil

Martil ☀️ 25°C

 

Heerlijk het zonnetje schijnt vandaag volop. De zee is kalm en glad. Halverwege de ochtend wandelen we kalmpjes naar het naastgelegen vissersdorpje Diza.

Over een grotendeels opgedroogd modderpad over een rommelig vuilnisbelt-achtig terrein bereiken we de rand van de rafelige bebouwing. Het dorp vormt een groot contrast met het mondaine Martil. Hier is het straatdecor weer volledig Marokkaans ingevuld. Winkeltjes met allerhande ongesorteerde zes-de-handse spulletjes, zoals wasmachines, gebutste gaskookplaten, printplaten, kabeltjes etcetera. De buurman is 'gespecialiseerd' in afgedankte knalpijpen, schokbrekers en andere ondefinieerbare technische onderdelen. Helemaal zoals het hier heurt 🤭. Natuurlijk worden dit soort nerinkjes geflankeerd door onder andere bakkerijtjes, een slagerij met een halfkapotte en enigszins bebloede vitrine met waren waarvan de afkomst zich niet moeilijk laat raden en ongepoetste kruideniertentjes. Overigens koop ik bij een bakker een stokbroodje voor de lunch.

Aan de rand vinden we een groente- en fruitsoek, die zich al in de fase van afbreken bevindt. We vinden weinig van onze gading en buigen af richting rand Martil. Hier lopen we langs een weinig verheffende kledingsouk. Het kledingstuk wat er uitspringt is lingerie of dessous zoals Fransen dat zouden betitelen.

Pontificaal bovenop een stapel ondergoed is een huidskleurige dames onderbroek gepositioneerd waarin aan de achterzijde zich twee grote ronde gaten bevinden. Het vermoeden dat hierdoor voor de vrouwelijke 'kadetten' een zichtbare plek is bedacht, wordt door de giechelende en door de vraag in verlegenheid gebrachte jonge verkoopster besmuikt bevestigd.

Op een terrasje in de schaduw nippen we een nos-nos naar binnen om het vochtpeil aan te vullen. In een kleine Carrefour met aan de achterzijde de alcoholafdeling doen we een paar kleine boodschappen. 

Terugkijken de camper is er zowaar enige drukte op het strand te bespeuren. Het mooie weer heeft dagjesmensen gelokt, die zich zelfs al dan of niet met boerka in zee wagen. Goed voorbeeld doet volgen denken we. Een plons in zee brengt inderdaad verkoeling op deze warme middag, want het water is in den beginne ook echt frisjes. In de schaduw houden we vervolgens onze eigen Keek op de Dag met een wijntje en een hapje. Als de zon langzaam wegzakt zoeken we de luwte van ons onderkomen op.

Donderdag 8 oktober  -  Oued Laou

Martil - Oued Laou 72 km  🌤 26°C

 

We besluiten de suggestie van de gardien om onze toiletcassettes op het vuilnisbelt te ledigen niet op te volgen. We rijden het kleine stukje terug naar La Ferma in M'diq waar eenvolledig verzorgingspunt is. Van de toegesnelde eigenaar krijgen we toestemming om gratis te servicen omdat we daar eerder hebben overnacht. 

Dan gaan we op weg richting Oued Laou over de prachtige kustweg N16. De slingerende route met nodige stijgingen en dalingen voorziet ons telkenmale van nieuwe betoverende vergezichten op het fraaie kustgebied met haar groenbegroeide hellingen en de flonkerende strakblauwe Middelandse Zee, plaatjes! Zo onderweg zijn is weer een genot!

In de middag arriveren we op de centraalgelegen uitgekozen parkeerplaats aan zee, waar een toegesnelde zelfbenoemde gardien ons losjes naast een andere camper dirigeert. Het oogt heel wat rustiger als een drie-en-een-half jaar geleden toen we hier voor het laatst waren. 

P N35.44875 W5.090422 MAD 20 geen voorz.      P4N # 15409 CC: 64535 hoogte: 9m

Een handvol Marokkaanse toeristen flaneert over de boulevard. Een enkel paartje staat innig gearmd over zee maar ook naar elkaar te staren. Onze stoeltjes gaan in de schaduw van de camper en met een zacht zeewind en het geruis van de zee is het prima toeven. 

We slenteren wat door het stadje en zuigen de sfeer in ons op. Voor ons avondmaal valt onze keuze uiteraard op vis. We laten een grote schaal met gevarieerde vis aanrukken, vers en heerlijk klaargemaakt. Het smaakt ons uitstekend. De zon heeft intussen al afscheid genomen en de nacht valt in. Tijd om de camper op te zoeken, het was weer een genoeglijk dagje.

Vrijdag 9 oktober  -  Oued Laou

Oued Laou  🌤 25°C

We plakken er hier nog een dagje aan vast. In een straatje verderop leveren we bij een wasserij de was in, die we vanavond droog en gevouwen weer kunnen ophalen. Will en Rinus hebben een stroom-issue, hun zonnepanelen vullen de lithiumaccu niet. Heel vervelend bij vrijstaan want dan trekt hun compressor koelkast onvermijdelijk de batterij leeg. Ze besluiten dan ook naar een zonnepanelenbexrijf in Tétouan terug te rijden om de zaak te laten nakijken. Doorrijden met deze storing zou anders maar vervelend uitpakken omdat op de voorgenomen route weinig bedrijven zijn met de benodigde knowhow.

Wij doen het rustig aan, bekijken de 1e training F1 van Singapore en wat later de kwalificatie voor de sprintrace. Met een fantastische eindspurt weet Max het weer te flikken en royaal Pole te pakken, chapeau! Wat later melden zich Rinus en Will, die als opdracht hebben eerst de Victron zonneregelaar uitleesbaar te maken en maandag terug te keren. Ze schakelen het thuisfront in om de code door te geven en dat lukt. Alras blijkt dat het de zonnepanelen al 30 dagen niet is gelukt de gegenereerde stroom door te geven aan de accu, oeps. Pas nu, met veel vrijstaan zonder stroom komt het euvel bovendrijven. Afin, ik denk dat het bedrijf hier wel wat mee kan. Aan het begin van de avond collecteren we de schone was. Voor 50 Dirham is het klusje weer geklaard, perfecto!

Zaterdag 10 oktober  -  Talambote

Oued Laou - Talambote  25 km    🌤 26°C

 

Voor de broodnodige stroom voor W&R hebben we een camping uitgezocht het Rifgebergte in op de R406 halverwege richting Chefchaouen. Maar -first things first- stoppen we eerst bij de zaterdagmarkt van Wad Lau, die een belangrijke regionale rol speelt. Mensen komen van heinde en verre om hier hun slag te slaan.

Het is druk met vriendelijke mensen die veelal in traditionele kledij zijn gehuld. Hier maakt me nog graag een praatje is men behulpzaam. Vanwege de oude koloniale banden spreekt men naast het Riffijns ook Spaans.

We stappen voorzichtig over gladde keitjes en modderpaadjes door het kleurrijke schouwspel. Een ouder mannetje hakt resoluut met een hakmes brokstukken af van een blok gelige Halva. Het zoete snoepgoed zo legt hij uit bestaat uit suiker, amandelen en melk. We proeven wat van het zoete spul en vertellen met gebaren dat we het heerlijk vinden. Een grote glimlach die doorbreekt laat de schamele resten zien van zijn gebit. Waarschijnlijk is een en ander te wijten aan het voortdurend proeven en testen van zijn eigen maaksels. Er liggen nog wat andere varianten op zijn kraam en we kopen een mix van het snoepgoed. Voor 3 Dirham kunnen we ons suiker-energie-peil weer opkrikken, muchos gracias y adios 😄.

 

We dwalen verder langs kramen met de gebruikelijke waren tussen het gekrioel van mensen door. Weer aan de weg nemen we even koffiepauze op een druk terras met een snee cake. Opvallend is dat hier ook veel vrouwen zijn neergestreken.

We rijden verder de bergen in. Het eerst weidse groene landschap wordt allengs wat smaller. Bergwanden kruipen dichterbij als wij ons slingerend langzaam omhoog bewegen. We worden getrakteerd op mooie uitzichten over valleien en beneden ons een stromend riviertje, na iedere bocht verandert het uitzicht. Dan arriveren we bij de camping, prachtig gelegen in een kloof aan de rivier. De toegangsweg is een dalende dirtroad die door de droogte goed te berijden is. Zo midden tussen de bergen is de plek een pareltje, een heerlijke plek om tot rust te komen. De enigszins schuine standplaats vormt geen enkel beletsel, het levelsysteem doet zijn werk. De jongens van de eigenaren laten vol trots het nieuwe sanitair lokaal zien, schoenen uit bij de deur. Het ziet er prachtig uit, royale regendouches en mooie toilet ruimte. Tijd voor wat F1, waar Verstappen zijn startpositie vooraan weet te verzilveren door de sprint te winnen.

Een wandelpad brengt ons aan de rivier waar een zwembekken is gecreëerd. We nemen een verfrissende duik in deze bijzondere mooie omgeving, het is een waar paradijsje zo ervaren we dat. 

Max weet tussendoor ook nog Pole te veroveren voor de race morgen, wat een klasbak! Als afsluiting van de dag drinken we een bubbeltje 🥂 met een hapje. We hebben het zeer gezellig samen.

 

Camping Dar Mfeddal N35.299646 W5.218619 MAD100 - elektra MAD20      P4N # 559679 hoogte: 110m

Zondag 11 oktober  -  Talambote

Talambote 🌤 25°C

 

Wakker worden met een fantastisch panoramisch zicht over de ons omringende bergen. Op de achtergrond het zachte geruis van het stromende riviertje en af en toe een wolkje dat langzaam door het landschap trekt. Het uitzicht verandert daardoor voortdurend en verveelt geen moment. Veel beter wordt het niet, dus besluiten we er nog een dagje aan vast te knopen. Steeds meer camperaars hebben dit verborgen pareltje gevonden en het kleine campinkje raakt inmiddels aardig gevuld. Het gloednieuwe sanitair is trouwens ook geen straf. De regendouche is heerlijk en door het raam kijk je ondertussen uit op de bergen.

Met een stream die om de paar seconden hapert probeer ik de F1-race te volgen. Het beeld bevriest regelmatig maar gelukkig heeft Verstappen daar geen last van. Hij flikt het opnieuw en wint de race glorieus. Op de baan staat er geen maat op hem! De afgelopen drie races heeft hij maar liefst 76 punten gescoord en hij rukt met rasse schreden op naar de top. Voorlopig staat hij vierde in het klassement, maar een tweede plek komt steeds nadrukkelijker in beeld. Zelfs mijn haperende verbinding kan de pret niet drukken.

Langs de rivier ontdekken we, net als gisteren, weer enkele kleine vuurrode libellen. Navraag bij Thole leert ons dat het Oranje Zonnewijzers zijn. Gracias amigo! 👍. Weer wat geleerd en voortaan kunnen we deze kleurrijke vliegers tenminste bij naam noemen. Een dorpje in de buurt met bijvoorbeeld een restaurant ontbreekt. Geen nood onze diepvries biedt uitkomst. We duiken in de koude krochten ervan en diepen daar een maaltijd op uit de meegebrachte voorraad. De avond valt hier tussen de bergen alweer vroeg in. Zodra de zon achter de toppen verdwijnt, daalt de temperatuur merkbaar en zoeken we de behaaglijke warmte van onze camper op. Buiten stroomt het riviertje rustig verder.