Assilah muurschildering medina 2026

Deel 2 winter - voorjaar 2026

Klik op de afbeelding om te vergroten

Zondag 4 januari  -  Assilah

Assilah    🌧 17°C

シャ, regen, pluie, rain, lluvia.........Natuurlijk bedoelt Allah het goed, maar in deze hoeveelheden? En infrastructuur om hier zinnig mee om te gaan, is in een droog land als Marokko in onvoldoende maat aanwezig. Ergo water zoekt het laagste punt en bij grotere stortbuien creëert het overlast. Of dat op deze P,  het laagste punt van Assilah gaat gebeuren is afwachten. De hoeveelheden regen worden groter en groter, maar een echt stuwmeer is hier nog niet ontstaan. Bovendien staan hulptroepen in de vorm van de riooldienst (Amanor) al de hele dag paraat, mocht het riool of afwateringssysteem in de soep lopen. Van een beetje sightseeing vandaag, bijvoorbeeld de medina in,  komt vandaag niets. Immers gezien de gestage regenval  is van even tussen de regendruppels door, geen sprake. Ofschoon dat niet zoveel uitmaakt, we zijn hier al voor de tigste keer.

Wel heb ik medelijden met de plaatselijke middenstand. Die zet vandaag geen enkele Dirham om. Zelfs de bakker die tussen de stortbuien door met zijn met plastic afgedekte koekjes tussen de campers rondsjokt wordt moedeloos van de minimale klandizie. Mensen op straat zijn er nauwelijks en degene die er zijn lopen gehaast door het neervallende water. De wind speelt vandaag ook een rol. Hier aan de oceaankant komt de wind met volle kracht aanstormen.

Afin, het is echt alarmfase 1 voor Europa om zo snel mogelijk te groeperen en een blok te vormen tegen deze losgeslagen kolonisatiedrang. Al heb ik daar wel een hard hoofd in, gezien de weifelende en verschillende reakties vanuit Europa. Tegen de avond als we net aan de warme hap zitten wordt er op de deur geklopt. Twee politieagenten vragen mij om naar buiten te komen. Op barse toon wordt uitgelegd dat ik illegaal op de stoep bivakkeer, waarbij de een zich voorstelt als de plaatselijke commissaris en de ander als zijn inspecteur. De wet moet worden gerespecteerd wordt mij verteld en de verschuldigde boete bedraagt MAD300, nu te voldoen. Niet onder de indruk verwijs ik naar de gardien die er nogal opgelaten en handenwringend bijstaat, hij heeft ons hier geplaatst. Ondanks het gekrakeel wat ontstaat blijf ik volhardend naar de gardien wijzen. De 'woede en discussie' richten zich nu op de gardien, wellicht ook omdat mijn twee buren die ook fout staan ook niet van plan zijn te gaan betalen. Wel moeten we verkassen en meteen. Kalmpjes ruimen we de boel aan kant en laten ons door de gardien een ander plekje aanwijzen. Probleem opgelost, politie taait onverrichterzake af. Wij zakken weer terug in de relaxstand. Morgen opnieuw de weerbalans opmaken.

Maandag 5 januari  -  Assilah

Assilah    ☁️/🌧 16°C

Vanmorgen opgestaan en mij eerst gebogen over een probleem aan het toilet. De toiletpot vult zich langzaam met schoon spoelwater en dat is niet jofel. Op het camperforum gevonden wat het probleem is, de magneetklep van de watertoevoer sluit niet volledig. Vlak voordat we zijn vertrokken heb ik de watertank en alle leidingen gespoeld met reinigingsmiddel en daardoor kan kalk zich hebben verplaatst naar dit mechanisme. Remedie is volgens kenners het vervangen of schoonmaken van deze klep, maar dat is wel een k...klus volgens velen. Een van de techneuten heeft een slimme oplossing voorhanden en wel door de watertoevoerslang in de ruimte van de cassette met een meter te verlengen en die te vullen met azijn of citroen. Om vervolgens dit in de klep te pompen en het daar te laten inwerken. Succes verzekerd volgens het genie.

We duiken eerst de medina in, waar we benieuwd zijn naar de nieuwe muurschilderingen die jaarlijks door kunstenaars worden aangebracht. Het is bewolkt en heel af en toe valt er een enkel spatje regen. Het zorgt er wel voor dat er vrijwel geen ander publiek, lees toeristen rondlopen. Uiteraard zijn er wel zoals altijd de katten die oftewel lui liggend in een hoekje of rond sjokkend op jacht zijn naar eten. In de lege maar altijd fotogenieke straatjes kunnen we ongestoord plaatjes schieten.

Aan de andere zijde bij de Bab El Houmar lopen we de medina uit en vervolgen we onze wandelroute door de lange winkelstraat, Avenue Hassan II. Hier moeten we vast een zaakje tegenkomen die zowel een stuk slang als een koppelstuk verkoopt. En jawel in een onooglijk Winkel-van-Sinkel-shopje schaf ik de benodigdheden aan voor de somma van MAD22, twee euro. Bij een kruidenier kopen we bovendien een flesje citroenazijn, dubbelop zeg maar 😄, dus als dat niet werkt......

Op een terrasje van een saptentje drinken we versgeperste jus om de lekkere dorst te lessen, heerlijk. Even verderop kan men ons in de INWI-shop wegens technische problemen op dit moment niet helpen aan een abonnement, om vier uur terugkomen lispelt de verkoper. Met vers stokbrood van de boulangerie komen we terug bij de camper voor de broodnodige lunch. In de middag bekijken we eerst onze opties voor de te nemen routes door Marokko. De wegen door het binnenland stuiten al snel op problemen belooft Chat GPT vanwege de labiele weersomstandigheden. Die variëren van gedeeltelijk afgesloten wegen tot mogelijk afgesloten passen bij sneeuwval. Situaties die van dag tot dag overigens kunnen wijzigen. De temperatuur op al deze routes houdt niet over vanwege de hogere ligging. We hakken de knoop door en gaan morgen maar zonder haast de kust omlaag volgen.

Om half vier lopen we opnieuw richting INWI-shop. Het lopen over de levendige winkelstraat is weer een waar genoegen. Bij INWI aangekomen staat er al een behoorlijke wachtrij, maar ach wat maakt dat uit. Als we aan de beurt zijn blijkt Marjos vanwege het niet opzeggen van haar abonnement afgelopen jaar (hoefde niet volgens de info van toen) te boek te staan als wanbetaler, haha. Omdat haar paspoort niet volstaat om een nieuw abonnement af te sluiten, die wordt domweg geweigerd, gebruiken we die van mij. De info van de verkoper leert ons ook dat MAD250 de aanvangskosten zijn om het abonnement te activeren en je achteraf betaalt voor de kosten ervan, aha. Bovendien heb je 1 maand opzegtermijn geeft de verkoper aan. Al met al in onze opinie nog steeds voordelig want je hebt onbeperkt internet met onbeperkte hotspot-mogelijkheid. Op het pleintje bij de marktkramen drinken we een nos-nosje, onderwijl genietend van alle mensen van verschillende pluimage en uitdossingen die voorbij komen. Terug in de camper hebben we met ruim 9000 stappen voldoende aan onze conditie gewerkt vandaag, vinden we. Nu gaan de beentjes omhoog. De toilet moet nog maar even op reparatie wachten.

Dinsdag 6 januari  -  Martil

Assilah - Martil      97 km ☁️13°C

We hebben vanmorgen besloten alsnog naar Tetouan te rijden. Om van daaruit via de N13 zuidwaarts te gaan, uiteindelijk richting Merzouga. Na zorgvuldig gisterenavond alle sites te hebben doorgeplozen denken we dat de route geen problemen gaat geven. Met name het gedeelte tussen Azrou - Midelt - Zizvallei is van belang omdat de pas daar geblokeerd kan zijn vanwege sneeuwval. Nu nemen we de binnenweg richting Tetouan en dat is weer een verademing. Veel meer te zien als op de tolweg. Uiteraard moet je wel een stoelendans houden op de weg om de vele diepe gaten te ontwijken maar ala(h).

Regen is hier in overvloed gevallen, vele lager gelegen stukken terrein staan blank en koetjes soleren langs de randen van deze nieuwe binnenmeertjes. 

Halverwege passeren we het grote stuwmeer, Barage 9 avril 1947 en die is behoorlijk gevuld. 

Aan het eind van de ochtend tuffen we langs Tetouan en gaan daar eerst op zoek naar water. Immers het weglopen van spoelwater heeft ook effect op het peil van de watertank.Daarna rijden we door naar Martil, een nabij gelegen toeristenplaats aan de kust en vinden daar een plekje aan het strand. 

We besluiten morgen een taxi te pakken om Tetouan te bezoeken, nu maken we een wandelingetje door het vissersdorpje Diza wat direkt hieronder ligt. 

We vinden onze weg over een modderpad en lopen door het authentieke gehuchtje waar normaliter geen toerist komt. De straattafereeltjes, vriendelijkheid van de mensen zijn weer bijzonder. Op het marktje kopen we nog wat kruiden, tomaten en munt, voordat we aan het eind van de middag weer terugkeren bij de camper.

Als ik aan de voorzijde van de camper kijk hoever de bumper over de stoep steekt zie ik tot mijn schrik dat het glas van de koplamp-unit aan de bijrijderskant volledig is verbrijzeld, ojé. Prijzen, zo vind ik op internet, variëren tussen de € 2200 en 2400 inclusief montage 😱. Ik ga naarstig op zoek of die unit verkrijgbaar is Marokko, uh nee en wat de verzekering dekt. Schade is wel op het AllRiskgedeelte maar niet onder ruitschade gedekt, ergo terugval in noclaim. Bovendien wordt van belang hoe nu te handelen om onze reis te kunnen voortzetten. 

Eerst maar morgenochtend op zoek naar plastic plakfolie om het glas bijeen te houden en lekkage in de reflectoren te voorkomen. Vandaag schaft de pot hachee met aardappeltjes en verse doperwtjes en dat smaakt heerlijk. 's Avonds wat tv, een spelletje en dan onder zeil.

Woensdag 7 januari  -  Assilah

Martil - Assilah       125 km ☁️14°C

Vanochtend eerst het probleem van het spoelwater in de toilet tijdelijk aangepakt. Een van de adviezen die mij was aangereikt van lezers van de website (Gerard), was om met een tijdelijke stop de watertoevoer af te sluiten. Bij voorbeeld het gebruik van een steel van een pollepel. Een uitstekend advies wat ik een op een overneem, dus dat is tijdelijk gefixed.

Vervolgens de stad ingelopen om op jacht te gaan naar plastic plakfolie voor de koplamp. Natuurlijk word ik vaak verkeerd begrepen als ik navraag doe bij passanten en verwezen naar supermarkten voor huishoudfolie. Ik zoek echter wat steviger materiaal, wat er bovendien niet afwappert bij hogere rijsnelheden. Een buschauffeur lopend op weg naar zijn werk heeft wat tijd om samen met mij op zoek te gaan en samen lopen we misschien wel 20 winkels en bedrijfjes af. Echter overal nul op rekest. Een laatste bedrijfje verschaft nog wel een adres in Tetouan, die mij mogelijk wel kunnen helpen.

We verlaten Martil en rijden eerst naar een grote nieuwe bouwmarkt Bricoma in Tetouan, maar wederom zonder resultaat. Ook die verwijzen naar een bedrijf wat nu ver ligt van onze eerdere verkregen tip. Dus met ons gevaarte de (drukke) stad in. 

Aangekomen op Av. des Far gaat Marjos op pad, omdat ik enkel dubbel kan parkeren en mogelijk gedwongen word te verplaatsen. Bedrijven zijn er niet bericht Marjos, doch een Marokkaan is bereid ons voor te gaan naar een garage die met plastic tijdelijk voor oplossingen zorgt. 

Bij het garagebedrijf gaat men onmiddelijk aan de slag met dik transparant wrapfolie. De verbrijzelde glasafdekking wordt kundig toegedekt met behulp van onder andere de hitte van een verfbrander. Ik ben tevreden, dit houdt voorlopig wel stand en ik betaal met plezier de MAD50 (€4,50) en bedank de garagemensen hartelijk.

Vanmorgen hebben we al besloten terug te keren naar de Atlantische kust omdat we een meer structurele (tijdelijke) oplossing zoeken voor deze reis. Op een Youtube filmpje vonden we gisteren iemand, die met een op maat gemaakt stukje lexaan op een fantastische manier een reparatie heeft uitgevoerd. Met een eindresultaat een koplamp, die niet van het origineel te onderscheiden is. Lexaanbedrijven zijn hoofdzakelijk te vinden in Casablanca en Agadir, een enkele is ook nog in Salé (Rabat) gevestigd. Dus keren we vooralsnog de neus van onze camper westwaarts, vandaag naar Assilah. Kwart over vijf arriveren we op de parkeerplaats bij de muur van de Medina waar we eerder al enkele dagen hebben gestaan.

P N35.466881 W6.037405 MAD60 geen voorz.    P4N # 106677 hoogte: 5m

Ons ontvangstcomité, te weten Thole, Everdien, Kees en Trui staan ons al op te wachten, wij hadden onze komst aangekondigd. Vanavond maar onze avonturen uitwisselen bij ons in de camper. Na in een restaurant aan de overkant een warme maaltijd, tajine kefta en frietjes te hebben genuttigd komen we bij elkaar. Verhalen en ervaringen worden met veel vrolijkheid onder het genot van koffie en wijn uitgewisseld, lief en leed evenals slappe lach komt aan bod zoals Trui het in haar blog verwoord. 

We breken op en na een slaapmutsje gaan we te bed. Weer een bewogen dagje achter de rug.

Donderdag 8 januari  -  Assilah

Assilah    ☁️16°C

Tja, door dat voorval met die koplamp heb ik toch vannacht wat lopen woelen, het laat me niet los. Na het ontbijt duiken we maar weer internet op en selecteren een aantal bedrijven in Rabat en Casablanca. Wij benaderen hen via WhatsApp en leggen uit wie we zijn en wat er met onze koplamp is gebeurd. We ondersteunen ons verhaal met een foto van de kapotte koplamp en het Youtube filmpje waar met lexaan een mooie tussenoplossing wordt gemaakt. De eerste antwoorden volgen pas vlak voor het middaguur. Een bedrijf in Salé bij Rabat heeft niet het materiaal met de juiste dikte voorhanden, wel hebben zij plexiglas, dat wordt het niet. Net na de lunch krijgen we een ingesproken bericht van een bedrijf in Casablanca. Door de snelheid van het gesproken frans maken we op dat ze het materiaal wel hebben maar niet kunnen repareren. We laten de boodschap nog beluisteren door Thole, altijd behendig met Frans en sturen het Jelleke toe (camperkenissen uit Frankrijk). Beiden kunnen het rapido frans ook niet geheel volgen maar concluderen hetzelfde. 

Marjos vraagt hulp van een Franse camperbuurman en die beaamt de boodschap. Hij komt bovendien als gepensioneerd garagist even kijken hoe de koplamp is gewrapt. Hij vindt het er keurig uitzien en adviseert om de randen nog met ductape rondom vast te zetten, dan kan er echt niets gebeuren. 'Zo kan je naar huis rijden' zegt hij. Dat is een geruststelling. Overigens besluiten we toch morgen ook naar Casablanca te rijden en het lexaan te kopen. In het zuiden van Marokko, bijvoorbeeld Tafraout of Tiznit vinden we vast wel iemand die een nieuw koplampscherm kan fabriceren van ons lexaan. 

Samen met Trui gaat Marjos nog even aan de wandel in de Medina. Thole voelt zich niet helemaal senang, zijn darmen spelen wat op. De spagettini met de meegenomen zalm van thuis smaakt uitstekend. Eigenlijk is de dag weer omgevlogen.

Vrijdag 9 januari  -  El Mansouria

Assilah - Casablanca -  El Mansouria    365 km ⛅️17°C

We vertrekken redelijk vroeg, zo rond half negen, als alles eigenlijk nog in ruste is op de parkeerplaats. We sturen onze vrienden een appje dat we onderweg zijn naar Casablanca op lexaan-jacht. 

Plastic kassen langs de snelweg

De reis over de tolweg verloopt voorspoedig, het enige opvallende zijn de talloze busjes met zwaailichten al dan of niet door politiewagens geescorteerd met soms wat grote touringbussen. We vermoeden dat het heeft te maken met de Africa-cup, het voetbaltoernooi wat in volle gang is in Marokko.

Om kwart over twaalf arriveren we bij het bedrijf Maroc Laminage in Casablanca en melden ons bij de receptie. Al snel wordt duidelijk wie we zijn en waar we voor komen. Het lexaan plaatmateriaal (Exolon-UV), wat na enig zoek- en vraagwerk inderdaad UV-bestendig blijkt te zijn is alleen verkrijgbaar in de grote 300x200cm, prijs €157,- . Zoveel hebben we niet nodig, maar het biedt wellicht perspectief om als lexaan wederverkoper in Marokko aan de slag te gaan 😂. We laten het verzagen in 6 x 1m² en laten het verpakte spul in onze garage laden.

Onze vrienden hebben een mooi plekje naast hun vrij gehouden vlak bij de receptie, top. We wisselen even onze laatste escapades uit en zetten ons daarna in het zonnetje voor de camper, heerlijk. Naarmate de dag vordert loopt het terrein door steeds weer arriverende campers goed vol. 

's Avonds zetten we ons voor de televisie om naar de kwartfinale voetbal tussen de Atlasleeuwen (Marokko) en de Ontembare leeuwen (Kameroen) te kijken. Tot uitzinnige vreugde van iedereen verslaat het thuisland Kameroen met 2-0, emotionele taferelen, mensen gaan uit hun dak. Het komt zelfs hier in de omgeving tot uiting door het luide aanhoudende getoeter van rondrijdende auto's, de wijze waarop men hier de overwinning viert. Tijd om te gaan slapen.

Zaterdag 10 januari  -  El Mansouria

El Mansouria    ⛅️17°C

Zo even voor achten als we opstaan is er nog geen brood verkrijgbaar. Echter we stoppen ons gisteren aangeschafte platte Marokkaanse brood even in de oven en sim-sala-bim het komt er kakelvers uit. Toch fijn zo'n apparaat aan boord. Gisterenavond nog contact gehad met vrienden Noor en Vali, die per auto in Marokko rondreizen om elkaar morgen te treffen als ze onderweg gaan van Rabat naar Essaouira. We kijken er naar uit, om elkaar toch nog te zien. 

Om elf even arriveren ze en hebben we even heerlijk de tijd om bij te kletsen op het zonnige terrasje aan zee. Rond een uur gaan ze weer verder, het is nog een heel eindje te gaan naar Essaouira. 

Thole en Everdien draaien het terrein op en installeren zich op een plekje vlak bij ons. De zon verwarmt de zaak dusdanig op dat de korte broek uit de kast wordt getrokken, dat doet een mens goed. Voor de rest kabbelt de dag kalmpjes voorbij, we doen niet veel meer dan lezen en van het volop schijnende zonnetje genieten. 

Welke route we de komende dagen moeten gaan volgen is nog enigszins in nevelen gehuld. We volgen de weer-apps nauwkeurig om te zien hoe het weer zich ontwikkelt de komende dagen. Wellicht dat via Midelt naar Merzouga rijden toch de beste optie is. Morgen kijken we verder. Als de zon achter de bebouwing verdwijnt wordt het ook merkbaar koeler, tijd om naar binnen te gaan.