Deel 1 najaar 2025

Woensdag 20 augustus - Wetzlar

Rheden -  Wetzlar (D)      306 kilometer ☀️ 26°C

 

We zijn nog wat lacherig over de plotse ommezwaai gisterenavond, de dag voor vertrek. Plannen voor Frankrijk en Italië gingen fluks op de schop, toen Marjos iets las over een camperaar die nu op weg is naar Turkije. Het idee sprak zo aan dat het besluit snel viel, dat gaan wij ook doen. 

Vandaag verging het lachen ons redelijk snel. Het beladen van de camper over een ultraschuine loopbrug van de woonark naar wal (lage waterstand IJssel) werd een moeizaam karwij. Het neemt ook langer in beslag dan gedacht. Bovendien hebben we onze belading iets aangepast aan het reisdoel. Geen fietsen maar de scooter gaat mee. En de boodschappenlijst wordt wat uitgebreider, onder andere wijn in boxjes. Afin uiteindelijk verlaten we onze woonstek om half zes. 

We willen toch alvast een stukje onderweg zijn. De grensovergang van de A12 werkt vandaag mee, een minimale file voor de Duitse grenscontrole. Zo gaat het toch nog rapido en we richten het vizier vandaag op het terrein van Leica in Wetzlar, waar we al eens eerder hebben gestaan. Rond negen uur bereiken we Leica World en parkeren niet ver van een Duitse camper. Voetjes omhoog en een wijntje zijn de welbekende nekslag voor deze man. Het lampje gaat echt uit.

P N50.55459 E8.533067 gratis geen voorzieningen
P4N # 271717 CC:100949 altitude 258 m

Donderdag 21 augustus - Pleystein

Wetzlar - Pleystein    474 kilometer ☀️⛅️🌧 27°C

 

Een storing van onze vaste LPG-installatie bepaalt deze ochtend onze route. Werkstatte Schacht in Gießen is de tweede campergaragist die we aandoen en daar is het euvel snel te duiden. Onze verticale wandgasdrukregelaar voor LPG, overigens van het Duitse merk Gok, is overleden. De monteur boort onze verwachtingen snel in de grond, deze hebben zij niet op voorraad. Hij denkt ook dat verkrijging elders niet makkelijk wordt omdat de Duitse inbouwwijze voor LPG afwijkt. Zijn advies is naar Egelsbach onder Frankfurt te rijden naar Reimo een echte specialist. Eenmaal daar aangekomen worden we teleurgesteld, zij hebben het onderdeel niet en verwijzen ons door naar Offenbach, CSM camper en caravan Werkstatte. Ook hier geen soelaas, hij stuurt ons door naar Fritz Berger 5 kilometer verderop waar het onderdeel verkrijgbaar moet zijn. In de winkel geen drukregelaar, hij staat wel in de computer. Maar zelfs de hoofdvestiging in Neumark niet ver van Nürnberg, ligt op onze route, moet het bestellen. We kunnen het dan na 10 dagen ophalen. Zucht dat gaat het niet worden. We schaffen maar een nieuwe gasfles aan en schuiven het gasprobleem uit onze hoofd.

De zonnebril gaat op, we gaan richting Tsjechië karren. Die bril is maar tijdelijk, want nadat eerst na een uurtje het weer betrekt, krijgen we na Nürnberg te maken met heuse regenbuien. In tegenstelling tot twee weken geleden is het oponthoud door Baustellen onderweg vandaag te verwaarlozen, we kunnen overal goed door rijden. Het nieuwe asfalt op de A6 en Spotify doen de reuring van deze ochtend snel vergeten. Het is weer een genot om onderweg te zijn. Even over half zeven glimpt door de regendruppels heen het pittoresk stadje Pleystein op met haar hooggelegen kerkje. We draaien de CP op en pikken het laatste plekje in. Wat heen en weer manoeuvreren om goed te kunnen levelen en we staan. Nu zo meteen stoeien met ons vriendje ChatGPT om ons wegwijs te maken met tol zware campers en een leuke route in Tsjechië.

CP N49.643857 E12.404938 gratis met voorzieningen
P4N # 99038 CC: 91986 altitude 550m

Vrijdag 22 augustus - Ceský Krumlov

Pleystein (D) - Ceský Krumlov (CZ)       230 kilometer ⛅️ 22°C

 

Myto CZ. Het klinkt als een verschrikkelijke ziekte, edoch het is de naam van het tolsysteem voor zware campers voor Tsjechië. In de praktijk een ferme doos op zuignappen die op het dashboard dient te worden gemonteerd. Pal over de grens schaffen we zo'n magic box aan bij een distributiepunt naast het tankstation. In tegenstelling tot haar nukkige collega voor het tolsysteem in Oostenrijk van twee jaar geleden is deze vrouw vriendelijk en omdat zij geen kauwgom consumeert goed te verstaan. Ze wordt zelfs enthousiast als ze het prepaid tegoed probeert te bepalen aan de hand van onze route. Met name Ceský Krumlov tovert een royale glimlach op haar gezicht. Een van de mooiste romantische stadjes in het land geeft ze aan. Ik denk dat ze uit eigen ervaringen put als ik haar blik eventjes zie wegdwalen.

Ze beantwoordt keurig onze vragen. Uh nee, apparaat behoeft geen uitleg alles gaat automatisch, als u de 12v-stekker in de sigarettenaansluiting doet. En ja een eventueel saldo van mijn prepaid tegoed krijg ik gewoon gerestitueerd bij inlevering, net als de borg van de tolbox. Ik reken om en nabij de 140 euro af, 100 euro borg en 40 euro prepaid tegoed, het minimum. Daar heeft u meer dan genoeg aan. Merci en Ciao zeg ik. Ik ben het Tsjechisch immers nog niet geheel machtig 😄.

Vanmorgen vlak voordat we vertrokken hebben we uit nieuwsgierigheid een kleine wandeling gemaakt door Pleystein. Het valt op dat veel kleine zelfstandigen hier zijn weggetrokken. De Bäckerei is nu een kunstwinkeltje in opzet, de etalage van de Metzgerei is met papier dichtgeplakt en zelfs de Apotheke heeft de kleinschaligheid niet overleeft. Alles ademt rust, ja zelfs enige leegheid.

Midden in hèt rozenkwarts-stadje zoals het gehucht zichzelf profileert staat een mooi barok kerkje hoog bovenop een heuvel, overigens wel een van de drie Gotteshäuser die Pleystein rijk is. Dat is dan ook het enige hoogtepunt. 

Alhoewel we treffen nog een klein bakkerijtje aan. Een dame op leeftijd in stevig dialect-Duits met schort pakt voor ons wat broodjes in en twee Sahneschnitten, een Himbeere en een Schwarzwalder. Nee digitaal betalen kan hier nog niet geeft ze verschrikt aan, dus overhandigen wij haar wat euro's. Met een Tschüss, Gruß Gott worden wij weer losgelaten.

Na de camper te hebben afgeserviced gaan we op weg naar de Tsjechische grens, hier niet ver vandaan. Daar besluiten we ondanks onze nieuwe tolsysteem toch van de grote weg af te gaan en binnendoorroutes te nemen, je ziet zoveel meer. Reisdoel voor vandaag is het tweehonderd kilometer verderop gelegen Ceský Krumlov. De eerste zestig kilometer is de weg wel heel smal en zijn hellingpercentages soms wel heel hoog, 12 zelfs 15 procent is geen uitzondering. Het schiet niet op, maar de gekozen route trakteert ons wel op mooie uitzichten, pittoreske gehuchtjes met altijd wel een geel huis en veel natuurschoon. 

Na de lunch gaat het allemaal wat sneller over een betere en vooral bredere minder bochtige weg. Tis wel wat minder opwindend. Op een momentje met een kamikazeduif na dan. Die passeert plotsklaps werkelijk rakelings de voorruit en heeft echt geluk dat hij niet als een pannenkoekje op daarop eindigt.

Ceský Krumlov is populair, een heuse file in de aanloop laat slechts druppelsgewijs en mondjesmaat voertuigen toe. Op de betaalde CP vinden we nog een plekje op gravel tussen de vele andere die hier zijn neergestreken. Van hieruit is het te voet een kleine kilometer naar het hart van de oude stad. Naarmate we dichterbij komen neemt de toeristendichtheid kwadratisch toe, tjonge wat een volk. Overigens is dat niet verwonderlijk als we onder de fraaie hoge arcadebogen van de burchtbrug doorwandelen en een eerste glimp te zien krijgen van het prachtige Renaissance-pareltje aan de overzijde van de Moldau, wow!

Dit snelstromend riviertje omsluit als het ware met een grote lus het hele oude centrum. Het water vormt met haar stroomversnellingen een attractie op zich voor de vele kanoërs die zich gewillig laten meevoeren. Wij hebben meer oog voor de ongeschonden authentieke staat van gevels, huizen en stratenplan. De historie druipt van het stadje af. Een ware magneet, zeg maar een honingpot voor de vele toeristen die hier rondschuifelen. Uiteraard is de plaatselijke middenstand optimaal geëquipeerd om deze toeristen-vloed te kunnen ontvangen en bedienen. Talloze restaurantjes, hotels, juwelierjes, Bierstuben, kledingzaakjes, bloemige buitenterrasjes en snuisterijshops hebben een eigen plekje gevonden tussen alle historie.

Even verderop treffen we het Egon Schiele Art centrum, waar naast een kleine vaste collectie van de expressionistische kunstschilder zelf, een expositie is ingericht van Michal Gabriel en Alois Riedl. Onze interesse is gewekt en we lopen met belangstelling langs alle geëxposeerde kunstuitingen heen. Vooral werk van Gabriel en Schiele kan ons bekoren.

Weer buiten slenteren we nog wat door de straatjes en over het oude marktplein. 

We vinden het welletjes en strijken neer op het buitenterras van restaurant Konvice met uitzicht op de fantastisch mooie kasteeltoren. Wienerschnitzel en friet met een Weißwein en Budovar biertje worden rap geserveerd, het smaakt ons uitstekend. Weer terug in de camper gaan de voetjes omhoog en wordt de 'administratie' wat bijgewerkt. Het wordt stil en donker buiten.

CP N48.816002 E14.3092 CzK 600 met voorzieningen
P4N # 40339 CC: 12311 altitude 493 m

Zaterdag 23 augustus - Lednice

Ceský Krumlov - Lednice      272 kilometer ⛅️ 18°C

 

Vanmorgen bij het opstaan is het koud. De temperatuur binnen is slechts een magere 14 graden , buiten zelfs maar 6.🥶. Uiteraard speelt de hoge ligging van 550 meter van onze overnachtingsplek best een rol. Toch zal vandaag de temperatuur nauwelijks boven de 15 graden uitkomen. Een korte boost van de kachel is voldoende om de kou de camper uit te jagen en lange broek en trui moeten de dag behagelijker maken. Even na tienen lichten we het anker en slalommen we tussen de inkomende toeristeninvasie het stadje uit.

 De route over binnenwegen naar Telč voert ons door het mooie zacht glooiende Boheemse landschap met haar vele meren en dromerige weidse uitzichten. Het schuin invallende zonlicht doet kleuren fijntjes oplichten en streelt over pas gemaaid grasland met daarop kenmerkende rollen hooi. Soms rijden we over smalle kronkelige wegen door dichte bossen met beperkt lichtinval. Verstilde gehuchtjes en dorpjes en maar ook wat meer levendige kleine stadjes worden gepasseerd. Kastelen, kerkjes en oude boerderijen versterken vaak het pittoreske karakter.

Rond het middaguur parkeren we op loopafstand van het oude centrum van Telč. In het hart ligt het schitterende plein, het Náměstí Zachariáše z Hradce, Unesco werelderfgoed. Het Náměstí wordt geflankeerd door Renaissance en barokke pastelkleurige herenhuizen met fraaie gevelpartijen en arcades.

Telc

Ieder gebouw heeft zijn eigen vorm en karakter. Vooral de veel toegepaste sgrafitto op de buitengevels is bijzonder. Jammer genoeg als wij daar aankomen wordt het uitzicht grotendeels ontnomen door een grote markt die plompverloren midden op het plein is neergestreken en bezit heeft genomen van de ruimte. De massale toeloop van mensen maakt het er niet beter op. Nochthans maken we een rondje en pogen zo goed mogelijk wat plaatjes te schieten.

Bij een kavarna-cafe zetten we ons op een beschut plekje buiten in comfortabele stoelen voor een warme cappuccino en een stukje blauwebessen cake. Feitelijk brengt de kou ons weer snel terug bij de camper.

We besluiten de Moravische wijnroute te gaan rijden. Na de grotere stad Znojmo duiken we de echt kleine weggetjes op richting Mikulov en het duurt even voordat we wijnranken ontwaren.

Znojmo

In Jaroslavice zijn we zo eigenwijs om een wegopbreking te omzeilen met behulp van Googlemaps. Tja niet echt geschikt voor grote campers constateren we als we ons vastrijden in de nauwe dirtroads aan de randen van het dorp. Met behoorlijke moeite weten we ons campergevaarte tussen wijnranken en een zachte rivieroever te keren en op onze schreden terug te gaan. We worden daarbij beloond met omhoog gestoken duimen van wat buurtbewoners die het spektakel kwamen bekijken.

Jaroslavice

Mikulov

In Mikulov met het fraaie hooggelegen kasteel worden twee overnachting-mogelijkheden op parkeerplaatsen bekeken en niet goed bevonden. We rijden door en passeren onder andere dorpjes waar kartonnen levensecht ogende agenten worden ingezet om hardrijders schrik aan te jagen. 

 

Veertien kilometer verderop vinden we een mooi plekje in de achtertuin van een wijnverkoper in Lednice. Voor 100 kronen, 4 euro, kunnen we hier overnachten. Top, de voetjes kunnen omhoog.

 

P N48.804235 E16.803118 CzK 100/nacht geen voorz.
P4N # 147635 alt. 158 m

Zondag 24 augustus - Bratislava

Lednice (Cz) - Bratislava (SK)   126 kilometer ☀️22°C

 

Dom, dom, voordat ik er erg in heb flitsen we voorbij de laatste stop in Tsjechië. Daar had ik moeten afslaan om aan de andere zijde (doorgang onder de weg door) de magic box van Myto CZ in te leveren. Ergo het bord Slovensá Republika wordt gepasseerd en zijn we in Slowakije. Eerst maar de tol regelen. Dat gaat hier een stuk makkelijker, auto's en zware campers vallen onder hetzelfde tarief. Ik koop een kaart voor een week en de dame voert het kenteken in de computer. Safe drive mompelt ze vriendelijk. Op mijn vraag waar ik mijn Tsjechische toldoos kan inleveren, antwoordt haar collega in het Nederlands 😄. Hij loopt mee naar buiten en wijst mij hoe terug te rijden naar Tsjechië. Het is slechts 3 kilometer zegt hij lachend. En onder de weg door kom je weer op de snelweg deze kant op. Binnen 5 minuten staan we in de lange wachtrij van de kiosk. 

Hier wordt niet alleen de tol (vignet of tolbox) geregeld maar kan er ook geld worden gewisseld. Na een klein half uur schuifelen zijn we aan de beurt en lever ik het apparaat in. Het totale verbruik bedraagt slecht 90 CzK, nog geen 4 euro 😂. Niet verbazingwekkend na zoveel binnenwegen, maar wel een omslachtige procedure. Ook ons restant kronen wordt ingewisseld voor euro's. Onder de weg door en er volgt nogmaals een grenspassage, voor de derde keer in 1 uur.

Bratislava ziet er vanaf de snelweg weinig appetijtelijk uit. De meer aantrekkelijke binnenstad aan de Donau, die we bijna 30 jaar geleden bezochten, is van hieruit nauwelijks waarneembaar. Niet ver voor de Hongaarse grens, slaan we af en volgen de loop van de Donau. Na zo'n 15-tal kilometers bereiken we de eilanden bij Hamuliakovo die door een dam met de vaste oever zijn verbonden. Op het verste eiland ligt Danubiana, het Meulensteen Art Museum en op de parkeerplaats daarvan zetten we de camper neer.

We betalen de vriendelijke senioren entreeprijs van 6 euro pp en wandelen het prachtige gebouw met in. De geschiedenis van deze collectie in het kort. De Eindhovense entrepeneur Gerard Meulensteen had als ondernemer al sterke banden met Slowakije. In 2000 realiseerde hij met zijn Slowaakse vriend Polakoviĉ hier een kunstmuseum, waarin onder andere zijn eigen moderne kunstcollectie werd ondergebracht. In 2012 doneerde hij het museum en collectie aan Slowakije. Het museum mocht zich verheugen in bezoek van talloze beroemde bezoekers waaronder vele Europese vorsten. Het oorspronkelijke gebouw in de vorm van een Romeinse galei met symbolische roeispanen is schitterend gesitueerd aan de hier zeer brede Donau en werd in 2014 uitgebreid met nieuwe paviljoens.

We wandelen op ons gemak langs de vaste collectie met onder andere zelfs Appel en Warhol, maar ook vele Slowaakse kunstenaars en de tijdelijke exposities.

Kunst heeft hier royaal de ruimte gekregen, vaak nog versterkt door enorme raampartijen met zicht op de rivier.

De Nederlandse kunstenaar Ton Pret, een autodidact, schildert realistisch vanuit een andere realiteit is een van de exposanten. Zijn kleurige doeken worden wereldwijd gebruikt voor design, mode en objecten. De verbinding tussen werk en titel is uitermate herkenbaar en vol humor.

Ton Pret

Girl with pearl earring

The potato eaters  (Van Gogh 2.0 edition)

Love is in your hand

Follow your dream

Maxima

Op het buitenterras genieten we van een cappuccino en wat gebak. Daarna slenteren we door de beeldentuin buiten terug naar de camper. 

 

Ondanks dat je overdag hier niet mag blijven staan, wagen wij het er maar op en blijven hangen. Met wat lezen, inlezen, internetten en luieren vermaken we ons prima.

 

 

P N48.0335 E17.23349 gratis geen voorz.
P4N # 454076 altitude 134 m

Maandag 25 augustus - Szeged

Bratislava (SK) - Szeged (H)   369 kilometer   ☀️⛅️24°C

 

Een worsteling met HUGO, zo begint onze dag. En het zou later nog erger worden. HUGO staat voor het tolsysteem voor zware campers. De keuze is het nemen van een tolbox vooraf te reserveren of de route eenmalig inkopen. Bij het droogoefenen deze morgen stuitte ik bij de invulling direkt al op problemen. Het invullen van exacte adressen blijkt een crime en het nukkige en zeer onvriendelijke systeem zorgt voor nog meer problemen. Om de haverklap word je eruit gegooid en kun je opnieuw beginnen met invullen. Aha, er is een telefonisch servicenummer dus dat wordt ingetoetst. Ondanks onverstaanbare Engels als het gaat om het maken van keuzes weet ik toch daar te komen waar ik moet zijn. Al onze medewerkers zijn in gesprek. Uw telefoontje is zeer belangrijk voor ons, ratelt een bandje af. Maar ook, als er binnen 6 minuten niemand kan helpen, wordt de verbinding verbroken 😵‍💫. Hoezo klantvriendelijk ☹️. Zowaar lukt het iemand te spreken te krijgen en de dame geeft aan dat er heel precies een adres moet worden ingevuld, anders werkt het niet. De routes moeten na aankoop binnen 2 uur worden verreden, daarna vervalt de tol. Bovendien mag je niet van de ingekochte route afwijken, geen centimeter, want dan gaat het fout. Grote sancties schreeuwt de site. We weten genoeg, dit wordt een crime bedenken we, als Hongarije moet worden gepasseerd. Steeds opnieuw een stukje inkopen gezien de afstand. We besluiten tolvrij te gaan rijden en beide Navi's en Googlemaps worden daarvoor ingesteld.

Het eerste gedeelte loopt door Slowakije langs de Donau, een mooie route volgens ChatGPT. In de praktijk rijden we onder de hoge dijk van de Donau zonder zicht daarop over een saai traject. Pas als we de Donau oversteken over een stuw en sluizencomplex krijgen we de rivier te zien.

De brug over de Donau is de grens tussen Slowakijë en Hongarijë

Vlak voor Györ steken we de route volgend de grens over. We staan meteen klem. U heeft vanaf hier of een E-vignet (minder dan 3.5 ton) of HUGO nodig, cameracontrole waarschuwen borden. Info van en vrachtwagenchauffeur levert op dat het intussen vrijwel onmogelijk is Hongarije te kruisen zonder op een HUGO tolweg terecht te komen. Oeps, dan maar aan de slag met het inkopen van routes. Maar wat we ook proberen, we zitten ook nog in een blind gebied voor de mobiele telefoons, ik krijg het niet voor elkaar. Naar dik 2,5 uur bloed, zweet en ergernis lukt het mij om een route in te kopen. Afrekenen met de creditcard, accorderen en aankoop is mislukt lispelt het HUGO systeem. Pure staatsterrorisme denk ik intussen. Ben in staat terug te rijden door Slowakije en door Oostenrijk naar Kroatie te rijden. Wie heeft deze verschrikking bedacht. Waarom kan ik niet de hele route inkopen en door Hongarije naar de andere kant rijden. Want behoudens deze idiote exercitie zijn de tolkosten niet mals, een kleine 100 euro heb ik al vooraf berekend voor zo'n 400 kilometer. We rijden eerst maar terug Slowakije in om daar met goed bereik nieuwe pogingen te doen om de zaak aan de gang te krijgen.En zowaar, het lukt hier wel. Ik koop het eerste stuk van 112 kilometer in, binnen 2 uur te rijden vanaf nu. 

We hobbelen opnieuw Maygar in een komen na een 20-tal kilometers terecht op de M1. Het is druk en over kilometers lange stukken wordt de weg verbouwd, maar we scheuren door. We have a target and a timetable, to catch. We hebben nog 8 minuten over als we bij ons eerste eindpunt arriveren. Het kost weer de nodige moeite om een volgend geschikt juist adres te vinden voor het tweede gedeelte. Natuurlijk rijden we daarna ook nog eens verkeerd, ojee 😱. 

Nee zo is Hongarije geen plezierritje.Het staat bovendien zeer ver af van ons gevoel van vrijheid om met een camper rond te zwerven. Afin aan het begin van de avond arriveren we op een camping in Szeged. Nu zelf tot rust komen.

 

Tisza Wild camping N46.257479 E20.16793 €20,- alle voorz.
P4N # 169495 CC: 158124 altitude 79 m

Dinsdag 26 augustus - Sofia

Szeged (H) - Sofia (BG) 613 kilometer ☀️29°C

Camper afgeserviced en onderweg. Natuurlijk wel weer eerst de route bij HUGO inkopen. Dat gaat goed, maar de aangewezen route is verderop geblokkeerd, dus moet ik er van afwijken. Volgens de regeltjes mag dat niet, maar ja wat moet je anders. Afin ik zie de gevolgen wellicht wel in de post verschijnen. Ik bewaar in ieder geval alles, ingekochte routes per mail, schermafdruk geblokkeerde route, ik ga het gevecht wel aan. Met een diepe zucht rijden we Hongarije uit, Servië in, waar we de grenscontrole redelijk snel kunnen passeren.

Prachtige snelweg, totaal niet druk, dus kilometers draaien op de cruisecontrol. De tol functioneert hier gewoon door een kaartje te trekken en verderop af te rekenen (bankpas/telefoon), clean en snel. Wel door overwegend saaie landbouwgebieden. Achtereenvolgens passeren we grote steden als Novi Sad, Belgrado en Niš. Bij de laatste slaan we af richting Bulgarije. In de verte zien we wat hogere heuvels/bergen aan de horizon verschijnen, daar koersen we op af.

De Bulgaarse grens kent wat oponthoud. Immers we verlaten Servië (niet EU)voor EU-lid Bulgarije en papieren en auto's worden soms streng gecontroleerd. Ook raken we een uur kwijt omdat de klok een uur vooruit wordt geschoven. Onze paspoorten en het kentekenbewijs worden gechecked en we kunnen door, geen uitpaktoestanden bij de douane 😄.

De weg is okay maar bij nadering van Sofia neemt de spoorvorming op de rechterbaan enorm toe. Ergo ik verhuis naar de linkerrijstrook, soms tot ongenoegen van snelle dikke bolides.De CP in de tuin van Ivan is snel gevonden en rond acht uur de CP op en schuiven onze camper tussen enkele anderen. Na het eten is mijn kaarsje op, maar dat is niet verwonderlijk. Het was een lange zit.

CP Bei Ivan N42.743198 E23.2857 25lev
P4N # 47075 CC: 50402 altitude 530 m