Deel 12 winter - voorjaar 2026
Zondag 15 maart 2026 - Jerez de la Frontera
Jerez da la Frontera ☀️ 23°C
Dat het seizoen van Max Verstappen niet bepaald volgens het ideale draaiboek verloopt, begint inmiddels een patroon te worden. Opnieuw gaat de start volledig de mist in en na een race waarin hij sowieso weinig potten kan breken tegen de topteams van Mercedes en Scuderia Ferrari, houdt zijn motor er tien ronden voor het einde ook nog eens mee op. Einde verhaal. De F1-dag behoort echter toe aan een ander, Kimi Antonelli. De pas 19-jarige Italiaan wint zijn eerste Grand Prix en schrijft daarmee geschiedenis als tweede tiener ooit die dat lukt — na Verstappen, die destijds nog een jaartje jonger was.
Twintig jaar na de laatste Italiaanse overwinning staat er dus weer een landgenoot bovenaan het podium. Tijdens het interview met David Coulthard kan Antonelli zijn emoties niet bedwingen, de tranen rollen over de wangen. Het lijkt er sterk op dat Italië er een nieuwe volksheld bij heeft. Alsof dat nog niet genoeg nieuws is, zorgt de oplopende spanning in het Midden-Oosten, met militaire confrontaties tussen de Verenigde Staten en Israël aan de ene kant en aartsvijand Iran aan de andere, voor flinke verstoringen in vliegverkeer en olietransport. Niet alleen de olieprijzen schieten per dag omhoog maar ook heeft de FIA inmiddels besloten dat de races in Bahrein en Saoedi-Arabië in april niet doorgaan.
Goed, terug naar de orde van de dag. Later in de ochtend komen Henk en Marita afscheid nemen. Na een dikke knuffel verdwijnen ze door de poort en keert de rust terug. Niet voor lang, want samen met Leny en Pieter ontstaat al snel een culinair plan, vanmiddag gaan we buiten koken op de plaat. Immers de Alcampo blijkt vandaag open, een mooie gelegenheid om wat inkopen te doen. We slaan mooie grote verse gamba’s in en nog wat vlees en ander lekkers. Ook vinden we potjes gekarameliseerde uien en een stuk geitenkaas, waarmee we de tapas van gisterenmiddag nabootsen en nog eens dunnetjes overdoen.
Buiten zetten we tafeltjes en stoeltjes in het zonnetje, kleden het geheel gezellig aan en schenken een mooi wit wijntje in. Het tapashapje gaat er vervolgens met grote tevredenheid in, missie geslaagd. Daarna is het de beurt aan de plaat. Leny heeft haar gamba’s alvast een jas van knoflook en zwarte peper aangemeten en zodra ze van de grill komen, verdwijnen ze in rap tempo richting bord en mond.
Ondertussen kletsen we vrolijk over van alles en nog wat. Het soort gesprekken dat vanzelf ontstaat wanneer zon, eten en wijn hun werk doen. Voor we het weten zijn we ruim vier uur verder. Pas wanneer de zon langzaam onderduikt en de temperatuur een tandje terugschakelt, besluiten we dat het mooi geweest is. Wat een topdag — een perfecte laatste Keek op de Dag. Morgen gaat ieder weer zijn eigen kant op, Leny en Pieter trekken noordwaarts, terwijl wij een stukje westwaarts afbuigen. In de rust van de camper doen we nog een spelletje en een nachtmutsje. En dan zit ook deze dag er weer op. Morgen en route. Zininin! 🚗
Maandag 16 maart 2026 - El Coronil
Jerez de la Frontera - El Coronil 87 km ☀️ 25°C
Vandaag eens geen Formule 1 bij het ontbijt, voor sommige lezers ongetwijfeld een verademing. In plaats daarvan staat er iets minder spannend op het programma. De ochtend begint namelijk met het vertrekklaar maken van de camper. Binnen gaat de stofzuiger rond en buiten krijgen de ramen een opfrisbeurt. Pieter en Leny zijn al eerder klaar en zijn gereed voor vertrek. Na een stevige knuffel nemen we afscheid, het waren bijzonder gezellige dagen samen. Wij ronden nog de laatste servicehandelingen af, rekenen af en steken daarna de weg over naar Alcampo voor wat boodschappen.
Met een gevulde koelkast verlaten we vervolgens Jerez de la Frontera en zetten koers naar El Coronil, een klein dorp zo’n tachtig kilometer verderop. De binnenweg is prima en het weer werkt volledig mee, strakblauwe lucht, volop zon en nauwelijks wind. De temperatuur loopt op tot een aangename 25 graden. Het landschap is groen en licht glooiend, met hier en daar nog kleine nieuw ontstane meertjes, als stille getuigen van de recente regenval.
In de dorpen die we onderweg doorkruisen is het opvallend rustig, het lijkt alsof iedereen collectief een middagdutje heeft ingepland. Na ongeveer een uur bereiken we El Coronil, een pittoresk Andalusisch dorpje.
CP N37.0801 W5.635539 gratis alle voorzieningen P4N # 484719 CC:48096 hoogte 123m
Net buiten het centrum ligt een ruime, parkachtige camperplaats met alle voorzieningen. De plek is gratis en er staan momenteel slechts vier andere campers, dus ruimte genoeg. We kiezen een standplaats met zowel zon als schaduw, altijd prettig voor intern klimaat en keuze zitplaats buiten.
Na de lunch dwalen we nieuwsgierig door de smalle straatjes met authentieke bebouwing. Hier is het aanzicht de laatste decennia weinig veranderd. Witte huizen met betraliede erkers bepalen overal het beeld.
Een poort van een oud kasteel biedt een mooi doorkijkje naar een monumentale kerktoren verderop.
In het piepkleine centrum zijn wat barretjes open waar locals genieten van een drankje en een hapje. Het tempo van het dagelijks leven ligt duidelijk op een rustiger niveau. Mooi dat zo'n onbeduidend plaatsje op de kaart je zo kan bekoren.
Terug bij de camper sluiten we de middag af met een cocktail in de zon. Tegen het einde van de dag trekken we ons weer tevreden terug in onze vertrouwde cocon . 🚐🍹 Vanavond schaft de pot Arroz Negro .
Dinsdag 17 maart 2026 - Fuentes de Andalucía
El Coronil - Fuentes de Andalucía 68km ☀️ 24°C
Wakker worden met vrolijk vogelgetjilp en een verrassend goede nachtrust op deze rustige plek, dat is alvast een veelbelovende start van de dag. Na enig wikken en wegen besluiten we koers te zetten naar opnieuw zo’n heerlijk onbeduidend dorpje, ditmaal op nog geen 70 kilometer afstand.
CP N37.473499 W5.35059 gratis met alle voorzieningen
P4N # 68867 CC:69352 hoogte: 171m
De route voert ons over smalle weggetjes door een landschap dat steeds meer wordt gedomineerd door eindeloze rijen olijfbomen. Hoewel we het rustig aan doen, staan we na iets meer dan een uur al op onze eindbestemming: een vrij nieuwe camperplaats net buiten Fuentes de Andalucía, oftewel ‘Bronnen van Andalusië’. Klinkt veelbelovend, toch?
In de vroege middag wandelen we richting het centrum van het dorp, waar al snel duidelijk wordt dat de oorsprong van de regio hier waarschijnlijk niet ligt, maar ach, dat hadden we ook niet verwacht. Toch heeft het plaatsje een zekere charme.
Witte huizen met sierlijke erkers en tralies bepalen het straatbeeld en dichter bij het centrum duiken her en der barokke panden op met statige entrees en fraai omlijste ramen. Bordjes met ‘Casa Señorial’ verraden dat hier ooit de lokale elite resideerde.
Een paar karakteristieke kerktorens steken trots boven de bebouwing uit, al blijken de bijbehorende kerkgebouwen zelf vrij eenvoudig. Kortom, dit zijn zo’n beetje de highlights, maar eerlijk is eerlijk, het heeft wel iets.
Voordat we terugkeren, ploffen we neer bij een klein café voor een café con leche, de eerste sinds onze terugkeer in España en dat smaakt meteen naar meer.
Op de weg terug, na zo’n anderhalve kilometer, lonkt een zonnig terras ons opnieuw. We geven zonder enige weerstand of gêne toe en bestellen dit keer een glas rode Spaanse vermut.
Eenmaal terug op de camperplaats staat jammer genoeg teveel wind om buiten te zitten, dus verkassen we naar binnen.
Eindconclusie, wederom aangenaam verrast door wat zo’n onooglijk dorpje allemaal in petto heeft. Vanavond buigen we ons over de volgende bestemming, welk gehucht mag zich morgen ons nieuwe ‘slachtoffer’ noemen? 😄. Voor nu, voetjes omhoog en genieten van een goed glas Tinto 🍷.
Woensdag 18 maart 2026 - Cabra
Fuentes de Andalucía - Cabra 104 km ☀️ 22°C
Wanneer ik ’s ochtends wat gerommel buiten hoor en voorzichtig de plisségordijnen opzij schuif, kijkt onze Spaanse camperbuurman me ietwat zenuwachtig aan. Hij steekt een vriendelijk handje op terwijl hij zich haastig klaarmaakt voor vertrek. Nauwelijks is hij verdwenen of er dringt een penetrante lucht onze camper binnen. Ik kijk naar buiten om de oorzaak te peilen en ineens valt het kwartje en kan ik de nervositeit van onze buur-Spanjool plaatsen. Waar zijn camper zojuist stond, kronkelt een breed, verdacht spoor onder onze wagen door. De smeerlap heeft zijn grijze water gewoon ter plekke geloosd, in plaats van even tien meter door te rijden naar de daarvoor bedoelde voorziening. Tja, sommige mensen menen dat ze het leven voor anderen met geuren moeten inkleuren.
Het is voor ons in elk geval reden genoeg om ook snel te verkassen. We twijfelen nog even over een stop in Montilla, want recensies zijn niet bepaald eenduidig, maar besluiten toch een kijkje te gaan nemen. Na een stukje binnendoor belanden we op de A-4, de weinig inspirerende Autovía del Sur. Zo’n weg waar je kilometers vreet, maar het landschap een beetje op afstand blijft. Gelukkig kunnen we na zo’n 40 kilometer weer afslaan naar een kleiner weggetje. Bij die afslag speelt zich nog een klein spektakel af. Zwaarbewapende eenheden van de Guardia Civil hebben met meerdere voertuigen een sportwagen klemgereden. Stoere kerels met baarden, kogelvrije vesten en machinepistolen staan rondom twee personen in de berm. Glimmende kettingen met vlijmscherpe stalen punten, blijkbaar de Spaanse variant van spijkermatten, worden opgeruimd. Onze nieuwsgierigheid krijgt nauwelijks kans om ingevuld te worden, want een robuuste agent gebaart resoluut dat we vooral dóór moeten rijden. Jammer, einde voorstelling.
Eenmaal op de binnenwegen verandert de sfeer meteen. Het landschap voelt dichterbij, intiemer bijna, alsof je er zelf deel van uitmaakt. Na een laatste slinger verschijnt Montilla, tegen een heuvel geplakt. Naarmate we het hoger gelegen historische centrum naderen, worden de straatjes smaller en kronkeliger, precies het soort route waar Marjos niet direct warm voor loopt met de camper. De camperplaats, een mixed parking, blijkt bovendien vol dus wordt een besluit ons makkelijk gemaakt, door naar Cabra.
Dat stond toch al op de planning. Via een prachtig weggetje, dwars door eindeloze olijfboomgaarden, bereiken we een CP vlak bij het centrum. Vier jaar geleden waren we hier ook, tijdens Semana Santa, al stonden we toen op een andere plek.
Hier is ruimte genoeg. We wandelen het middeleeuwse centrum in, waar oude winkeltjes plaats hebben gemaakt voor modernere zaken.
CP CP N37.476403 W4.442221 gratis met alle voorzieningen P4N # 20005 CC:10738 hoogte: 452 m
Alleen, die sluiten net allemaal vanwege de siësta. Zucht, timing is alles. Op een zonnig terras maken we daar maar het beste van met een caña, een bianco en wat sandwiches.
Terug in de camper nemen we het Spaanse ritme over en houden ook een kleine siësta, een beetje lezen, beetje wegdommelen. Later op de middag slenteren we nog eens door de straatjes, maar echt bekoren doet het ons niet meer. Na een afsluitend kopje koffie vinden we het wel mooi geweest en trekken we ons terug in onze eigen cocon. Zo glijdt een dag langzaam en ontspannen voorbij.
Donderdag 19 maart 2026 - Priego de Córdoba
Cabra - Priego de Córdoba 43 km ⛅️ 23°C
Gisteravond zijn we volledig opgegaan in de laatste afleveringen van LOL, Last One Laughing, waarin voornamelijk cabaretiers en acteurs zes uur lang hun gezicht zonder lach in de plooi moeten houden , ondanks grappen en grollen die de revue passeren. Hilarisch, wat een acts komen er voorbij. Resultaat was wel dat we er laat inlagen. En als gevolg daar weer van lag de lat voor onze eigen ochtendproductiviteit niet bepaald hoog, we staan laat op. Maar goed, dat is nu precies het grote voordeel van rondreizen als pensionado’s, de klok werkt voor ons, niet andersom.
Voordat we überhaupt aan vertrekken denken, ploffen we eerst neer op het terras van het barretje aan de overkant. Een café con leche en een tostada con tomate verdwijnen met smaak naar binnen. Als de rekening vervolgens slechts totaal € 5 bedraagt, begrijpen we feilloos waarom het terras tot de laatste stoel gevuld is.
Met frisse moed starten we daarna de motor en sturen we ons reisvoertuig de kleine A-339 op. De weg kronkelt als een losgeslagen lint door het natuurgebied van de indrukwekkende Sierras Subbéticas, waar hoge bergtoppen het landschap domineren. We passeren de afslag naar het Santuario de Nuestra Señora de la Sierra, een klein heiligdom dat hoog boven alles uittorent. Dit keer slaan we over, vier jaar geleden hebben we daar al uitgebreid genoten van het adembenemende panarama. Sommige herinneringen moet je slechts bewaren en koesteren.
Na een klein halfuurtje rijden verschijnt Priego de Córdoba aan de horizon. Aan de rand van de stad maken we eerst een culinaire tussenstop bij Domicilio Vizcántar, waar we onze slinkende olijfolievoorraad aanvullen. Met 2,5 liter vloeibaar goud rijden we tevreden verder.
Via Park4Night wist ik al dat de camperplaats nogal ver van het centrum ligt. Daarom had ik een alternatief plekje dichterbij gespot voor een dagbezoek, een parkeerplaats vlakbij het centrum. Eerst nog even tanken voor een redelijke €1,77 per liter en dan begint de klim richting het historische hart. De straatjes worden echter al snel smaller en bochtiger en spannender met name voor mijn eega. Haar gemoedstoestand stijgt ongeveer net zo snel als de hellingsgraad. Bij de laatste, enigszins dubieuze bocht besluit ik derhalve niet door te zetten. Via een smalle winkelstraat, waar tot grote opluchting van mijn wederhelft ook gewoon stadsbussen rijden, verlaten we het centrum.
We parkeren uiteindelijk op de camperplaats aan de rand van de stad, tussen een rij soortgenoten. Tot onze verrassing spotten we daar de camper van Henk en Marita. Wat een toeval. Als Marjos ze belt, blijken ze al halverwege richting centrum te lopen. We spreken af elkaar daar te ontmoeten. Ondanks dat Marjos aanvankelijk als een berg opziet tegen de wandeling, valt het uiteindelijk reuze mee.
CP N37.442822 W4.211582 gratis met alle voorzieningen
P4N # 20018 CC: 6518 hoogte: 640 m
Na een minuut of 45 lopen we het centrum binnen en botsen we vrijwel direct tegen Henk en Marita aan. Perfect getimed. De winkels zijn inmiddels gesloten voor de siësta, dus verplaatsen we ons naar restaurant La Ribera, dat uitstekende recensies heeft. Een goede keuze, dat blijkt al snel. We beginnen met een Milhoja de berenjena asada y miel de caña, een laagje geroosterde aubergine tussen knapperige wontonvellen, overgoten met een zoete stroop. Een verrassend en bijzonder geslaagd begin. Daarna volgt solomillo a la pimienta y patatas, malse stukjes ossenhaas met patatjes, voortreffelijk.
Voor het dessert neemt Henk het voortouw. Met zijn kenmerkende flair vraagt hij de ober om een aanbeveling, daarbij subtiel hintend dat diens bourgondische postuur vast garant staat voor culinaire expertise. De beste man schiet in de lach, noemt alles “homemade en heerlijk” en overtuigt ons zonder moeite. De keuze valt unaniem op brownie met vanille-ijs. En inderdaad, dat is een waardige afsluiter. Met een goed glas rode wijn erbij en fijne gesprekken vliegt de tijd voorbij.
Omdat de winkels nog steeds gesloten zijn, maken we een wandeling door de Barrio de la Villa richting het Balcón del Adarve.
Smalle straatjes met witte huisjes leiden ons naar een prachtig uitzichtpunt over het dal beneden.
Terug in het centrum scheiden onze wegen tijdelijk. Wij struinen nog wat winkels af, maar vinden niets naar onze goesting. Uiteindelijk keren we langzaam terug naar de camperplaats. Later die avond zoeken we Henk en Marita weer op, gewapend met onder andere een spel Skip-Bo onder de arm. Onder het genot van drankjes, hapjes en een hoop gelach gaan de kaarten over tafel. De gesprekken gaan moeiteloos verder waar ze eerder waren gebleven. Voor we het weten is het diep in de nacht en wordt het toch echt tijd om de dag af te sluiten.
Vrijdag 20 maart 2026 - Frailes
Priego de Cordoba - Alcalá la Real - Frailes 44 km ⛅️ 23°C
In de vroege ochtend nemen we afscheid van Henk en Marita. Zij zetten vandaag koers richting Consuegra, een flinke sprong noordwaarts.
Priego de Córdoba
Onze etappe is bescheidener van opzet, eerst naar Alcalá la Real, zo’n 25 kilometer verderop, voor een broodnodig bezoek aan een wasserette om de inmiddels flink gegroeide stapel wasgoed aan te pakken. Daarna staat nog een korte rit van 14 kilometer op het programma naar het bergdorpje Frailes.
Alcala la Real
We vinden al snel Lavandería La Colada, gelegen in een moderne woonwijk net buiten het centrum. Er is een speciaal parkeervak waar je mag staan zolang je gebruikmaakt van de wasserette, ideaal. De vriendelijke uitbater, die geen woord over de grens spreekt, doet zichtbaar zijn best om in zorgvuldig gekozen Spaans uit te leggen hoe de machines werken. Alles draait op muntgeld, maar gelukkig kunnen we bankbiljetten ter plekke wisselen. Terwijl ik de wacht houd bij onze draaiende was, besluit Marjos een kijkje te nemen bij een kledingzaak om de hoek, een winkel waar ze twee jaar geleden al succesvol heeft toegeslagen. Niet veel later komt ze enthousiast terug, ze heeft opnieuw wat leuke kleding ontdekt. Zodra de was schoon, droog en opgeborgen is, volgt in de kledingzaak een kleine modeshow. Verschillende jurkjes passeren de revue, en al snel is de keuze gemaakt en is de aankoop een feit, een geslaagde missie.
Daarna verlaten we de stad en slaan we een smal bergweggetje in. Het landschap verandert en de weg klimt gestaag omhoog.
In Frailes aangekomen richten we ons eerst op de inwendige mens. Aan de rand van het dorp stappen we binnen bij restaurant Angelillo wat van buiten eenvoudig oogt, maar er binnen verrassend sfeervol en verzorgd uitziet. De gastheer presenteert ons de kaart en uit de verfijnde voorgerechten kiezen we een elegant palinghapje en een smaakvol vleesgerecht. Als hoofdgerecht valt onze keuze op Iberico met rode curry, een combinatie die ons nieuwsgierig maakt.
Nog vóór de gerechten arriveren, worden we getrakteerd op een selectie hoogwaardige olijfolies, geserveerd met knapperig vers brood. Eén daarvan, Bravoleum, wordt door de ober aangeprezen als absolute wereldklasse en terecht, het is werkelijk vloeibaar goud 😋😋. De kwaliteit van zowel de amuses als het hoofdgerecht is voortreffelijk; elke hap is een genot. Het restaurant zit goed vol en aan alle tafels wordt zichtbaar genoten van de culinaire verwennerij. Blijkbaar zijn we niet de enigen met een zwak voor lekker eten 🤭.
Frailes
Rond drie uur arriveren we een kilometer verder op de CP, net binnen het dorp gelegen. Moe maar voldaan kruipen we onder ons frisgewassen beddengoed voor een welverdiende siësta. De dag sluiten we rustig af met een avondje televisie, een mooie afronding van een geslaagde dag.
CP N37.4888 W3.83028 gratis met alle voorzieningen
P4N # 31697 CC: 51823 hoogte: 968 m
Zaterdag 21 maart 2026 - Jódar
Frailes - Jódar 130 km ⛅️ 17°C
Ongemerkt, zonder dat we het doorhadden, zijn er gisteravond laat nog drie Franse campers neergestreken op het verder zo rustige dorps-CP’tje. Wanneer wij ’s ochtends aan het ontbijt zitten en een blik naar buiten werpen, zien we ze al voorzichtig wegglippen door het smalle straatje. Zo snel zijn wij niet, wij doen alles wat kalmer aan. Na vertrek rijden we door Frailes. Moeders met kinderen zwaaien ons vrolijk toe als we hen passeren in de nauwe straatjes en natuurlijk zwaaien wij lachend terug. Even verderop proberen we hetzelfde bij een oudere man langs de kant van de weg, maar daar krijgen we een blik voor terug waar yoghurt spontaan van zou schiften. Geen glimlach te bekennen, niente nada, eerder het tegenovergestelde. Een echte oude zuurpruim 🤭. In mijn hoofd begint direct het deuntje van Goede tijden, slechte tijden te spelen, wat ik wel in lijn vind liggen bij deze tegengestelde reakties. Overigens ken ik die soap verder niet, maar die tune zit blijkbaar stevig ingebakken.
Omdat onze voorraden nodig aanvulling behoeven, kiezen we onze volgende stop strategisch, een grotere supermarkt moet onderweg liggen naar een volgend overnachtingspunt. Opzij van Jaén ligt na 10 kilometer Mancha Real, waar een Mercadona een goed toegankelijke parkeerplaats heeft, althans zo verraadt ogenschijnlijk internet. Dwars door de Monte la Sierra rijden lijkt ons geen strak plan, te veel klimwerk en bochten.
Dus we kiezen voor de route via de A-403 en A-44, die netjes om het gebergte heen gaat. Dat betekent overigens niet dat het uitzicht minder wordt, integendeel. De bergen blijven ons omringen met indrukwekkende panorama’s. Het is vandaag wat frisser dan de afgelopen dagen, maar dat zal ongetwijfeld met de hogere ligging te maken hebben. Vannacht heeft het licht geregend, maar we moeten het afkloppen, overdag houden we het nog steeds droog!
Net onder La Guardia de Jaén slaan we af naar de JA-3203, een smal weggetje dat zich omhoog slingert. Langzaam maken de olijfbomen plaats voor dennen en eenmaal boven op de bergkam worden we beloond met een spectaculair uitzicht.
Vanaf een steile rotswand kijken we uit over licht glooiende heuvels ver beneden ons, met keurig in het gelid staande eindeloze rijen olijfbomen. Direkt links van ons ligt Mirador 7 Pilillas, waar normaal gesproken parapenters hun sprong wagen. Vandaag blijft het stil, waarschijnlijk door wat aanwezige mistflarden en wolken die het zicht verminderen. Kilometerslang kronkelen we over een smalle weg boven op de kam, met voortdurend adembenemende vergezichten links van ons. Wat een route!
Uiteindelijk duikt Mancha Real op tegen een heuvel en na wat zigzaggen bereiken we de Mercadona, waar parkeren gelukkig inderdaad geen probleem is. Dan maken we de klassieke fout, een supermarkt binnenlopen rond lunchtijd met een licht knorrende maag.
Het resultaat laat zich raden, een overvolle winkelwagen en de vraag waar we alles in hemelsnaam moeten laten 🫣Maar goed, voorlopig hoeven we geen boodschappen meer te doen. Onze trek stillen we ter plekke, soep en lasagne gaan de magnetron in bij de eetcorner van de winkel, wat een luxe! Met plastic bestek, servetjes en kartonnen bekers werken we een prima lunch weg.
Voor de overnachting mikken we op een CP in Jódar, zo’n 30 kilometer verderop. De route scheert langs de fraaie Sierra Mágina en brengt ons naar een wat onopvallende plek aan de rand van het stadje. Tegen beter weten in, het is tenslotte siësta, maken we nog een wandeling het centrum in. Zoals verwacht is alles potdicht. Het stadje oogt eerlijk gezegd net zo kleurloos als de camperplaats. Terug in de camper doen we iets nuttigs, we werken administratie bij, oftewel de reisverslagen worden ge-update. Het haperende internet zorgt ervoor dat we ’s avonds teruggrijpen op een beproefd recept, een potje Skip-Bo. Buiten wordt het stil, een duidelijk signaal om zelf ook de rust op te zoeken.
CP N37.837448 W3.346372 gratis met alle voorz.
P4N # 277396 CC: 101195 hoogte: 625 m
Jódar
Wie veel leest en reist, ziet en weet veel
Lees en je zult leidinggeven, lees niet en je zult geleid worden
