Deel 14 winter - voorjaar 2026 

Zondag 29 maart 2026  -  Bessay-sur-Allier

Pézenas - Bessay-sur-Allier    411 km 🌬🌬⛅️ 7°C

Kees en Trui komen rond 10 uur afscheid te nemen, zij koersen richting Avignon. Onze voorkeur gaat uit naar richting Clermont Ferrand. Weliswaar later op de dag omdat dan windcondities meer gunstig lijken. We spreken af elkaar snel weer te zien zodra we weer thuis zijn. Eerder op de ochtend zit ik aan de buis gekluisterd voor de Formule 1 op Suzuka. Biologisch gezien een best vroeg tijdstip, want de klok is vannacht een uur vooruitgeschoven. De Red Bulls lijken echter nog in wintertijd te rijden, vooruit te branden zijn ze niet. Max moet uiteindelijk genoegen nemen met een 8e plek. De overwinning gaat opnieuw naar Kimi Antonelli, die met zijn 19 jaar geschiedenis schrijft als jongste leider van het wereldklassement ooit. Ondertussen wordt ook de vrees voor zware crashes door ‘superclipping’ werkelijkheid. De wagen van Colapinto verliest plots heel veel snelheid doordat zijn motormanegement-systeem besluit de batterij bij te laden en Bearman komt er met volle vaart achteraan. Hij weet hem nét te ontwijken, maar crasht met zijn wagen ongelooflijk hard, met 50G in de boarding, Oefff 😱. Misschien toch maar eens luisteren naar die coureurs, FIA?

Na Clermont-Ferrand verlaten we de A75 en rijden we op kleine weggetjes verder. Dat is gelijk een stuk leuker, bomen die in bloei staan, wit en geel een mooi gezicht. 

Maandag 30 maart 2026  -  Semur-en-Auxois

Bessay-sur-Allier - Semur-en-Auxois    180 km ⛅️ 14°C

Wat een weldadige rust op deze plek, heerlijke uitgeslapen! Het zachte klingelen van de kerkklokken op de achtergrond begeleidt het ontwaken eerder op een kalme manier dan dat het ons stoort. Buiten motregent het een klein beetje en het is koud, dus het dorpje laten we vandaag links liggen. Wel loopt Marjos nog even het kleine kerkje in, terwijl ik de camperverzorging regel. Dat kan ze op haar gemak doen want de waterinname gaat zeer traag.

Dan zetten we koers naar het vlakbij gelegen Moulins. We moeten tanken dus de navigatie leidt ons dwars door de oude stad en dat ziet er fantastisch uit. Mooie oude gebouwen rondom het fraaie centrum. We zijn er al vele malen omheen gereden maar voegen dit toe aan ons lijstje voor een toekomstig bezoek.

Moulins

Bij het relatief goedkope tankstation van Total is de diesel al uitverkocht, dus rijden we door naar de pomp bij de hypermarché van LeClerc. Een goede gelegenheid om gelijk wat voorraad voor thuis in te slaan. In Frankrijk kunnen we de jam en paté nooit weerstaan, kwaliteit en 50% goedkoper dan thuis. 

Deze supermarkt is met recht hyper want gigantisch groot, wat een assortiment. Dus ja, zoals altijd belandt er dan toch weer extra zaken in ons karretje.

Daarna zetten we de navi's bewust op kleine weggetjes, dwars door het natuurgebied van de Morvan.

Hier is Frankrijk op zijn mooist zoals we dat graag zien. Slaperige dorpjes, oude boerderijtjes en pittoreske natuurstenen huizen, kastelen en landhuizen, stromende beekjes met helder water, kleine eeuwen oude bruggetjes en zelfs een idyllisch meertje. 

Onderweg zien we volop Charolais runderen, die mooie crème-witte koeien die zo kenmerkend zijn voor deze streek. 

Dat het niet opschiet, tegemoetkomend verkeer moeten we soms stapvoets passeren en we hangen een enkele keer achter een traag rijdende tractor, nemen we voor lief. Zo rondreizen in een mooi gebied is echt een voorrecht, genoten van elke kilometer. Voor de nacht strijken we neer op een CP in Semur-en-Auxois. Een mooie rustige plek, prima voor een tussenstop.

Dinsdag 31 maart 2026  -  Metz

Semur-en-Auxois - Metz    285 km ⛅️ 9°C

Doordat we het stormgebied in Zuid-Frankrijk snel hebben doorkruist liggen we heel ver voor op ons reisschema. Het heeft ons in een gebied gebracht met guur en koud weer en het ziet er naar uit dat we ruim eerder dan gepland thuis zullen komen. Ook deze ochtend nodigen deze weersomstandigheden niet bepaald uit om het stadje hier te gaan verkennen. Ondanks dat we weten dat het een zeer fraai centrum heeft, lonkt het nu niet, dus ook deze komt op het lijstje voor een toekomstig tijdstip. 

De route van vandaag voert net als gisteren over kleine schilderachtige weggetjes door mooie authentieke dorpjes. Voor veel huizen staan gele houten paashazen of kippen en dorpspleinen zijn helemaal in paaskleuren aangekleed en versierd, heel sfeervol.

Ons doel vandaag is Metz, een stad waar we zo vaak langs zijn gereden, maar ondanks eerdere pogingen nog nooit hebben bezocht. Onderweg hebben contact met Kees en Trui die ook die kant opgaan. Vroeg in de middag arriveren we op de camperplaats, die pal tegen het centrum aan ligt.

CP N49.123901 O6.16911 €18,64 met voorzieningen         P4N # 8640 CC: 1580 hoogte: 171 m

Daarna dwalen door het oude centrum richting de romeinse arcades, waar gezellige koffietentjes, barretjes en eetgelegenheden een magnetische aantrekkingskracht uitoefenen; in weerwil van de kou zijn terrasjes goed bezet. Wij lassen ook een koffiemomentje in met een lekker stuk appelgebak. 

Daarna flaneren we nogmaals door de oude straatjes. De stad bruist, overal leuke winkels met veel vintage en design en chocolaterieën waar een topdrukte heerst vanwege aankomende Pasen. In plaats van uit eten kiezen we voor iets eenvoudigs maar wel lekker. Bij een kraampje met topreviews kopen we rijst en kippenpoten. 

Terug in de camper warmen we alles op en genieten met Kees en Trui van een smakelijke maaltijd op deze laatste gezellige dag samen. Morgen gaan wederom onze paden uiteen.

Woensdag 1 april 2026  -  Rheden

Metz - Rheden    434 km ⛅️ 13°C

Rond half tien nemen we afscheid van onze vrienden. Kees en Trui gaan via België naar Zuid-Limburg om daar vrienden te bezoeken , terwijl wij het kompas resoluut naar het noorden richten. Via Luxemburg willen we ergens onder Clervaux afslaan en Duitsland binnenrijden, daar neerstrijken en de dag afsluiten met een welverdiend schnitzeltje. Nog geen uur later zoeven we Luxemburg binnen en buigen af richting de hoofdstad. Het is zeker een jaar of acht geleden dat we hier reden, maar de weg is bijna onherkenbaar veranderd. Waar ooit een smalle, kronkelende route door het heuvellandschap liep, ligt nu een strakke snelweg de A7 compleet met tunnels die zich moeiteloos door het landschap boren. Comfortabel? Absoluut. Charmant? Mmmm, dat oude slingerweggetje had toch ook wel wat. Ongeveer dertig kilometer voor de afslag richting Duitsland verandert het decor opnieuw en belanden we weer op het vertrouwde, bochtige traject van vroeger. Alsof de weg ons toch nog een blik wilde gunnen op die goede oude tijd.

In Marnach tanken we nog even (€2,05 per liter), waarna we koers zetten naar Prüm in het Duitse Eifelgebergte. Daar aangekomen blijkt overnachten lastiger dan gedacht, de gratis parkeerplaats bij het centrum is momenteel niet te gebruiken. Dan maar eerst koffie. Bij de REWE scoren we naast een bakkie ook een lekker broodje en buigen we ons over alternatieven. Maar ja, het is pas twaalf uur, het weer is fris en echt aantrekkelijke opties blijven uit.

Dan maar de knoop doorhakken, we maken er gewoon meteen de laatste reisdag van. De navigatie wordt ingesteld op thuis en halverwege de middag laten we Duitsland achter ons. Bij Venlo rollen we Nederland binnen en eerlijk is eerlijk dat gladde asfalt voelt toch altijd weer als een warm welkom. Ondanks wat fileleed bereiken we rond vijf uur onze vertrouwde plek op het water. Daar wacht ons een vertrouwd tafereel, moeder gans zit zoals elk jaar weer parmantig in de oude roeiboot op haar nest. Sommige dingen blijven onveranderd.

Hoewel we een week eerder thuis zijn dan gepland, kijken we terug op een fantastische reis. De heenweg begon al zo leuk met Ruud en Monica, samen optrekken, Oud en Nieuw vieren op de parkeerplaats van de IKEA in Jerez, inclusief oliebollen en champagne. Je moet het maar verzinnen. En dan Marokko, wat blijft dat toch een heerlijk land om met de camper te verkennen. Dit jaar hebben we het rustiger aan gedaan dan anders. Minder kilometers, meer genieten. Dat had deels te maken met het feit dat we inmiddels al veel hebben gezien, maar vooral ook met de gezellige ontmoetingen onderweg. Nieuwe gezichten, oude bekenden en voor je het weet blijf je ergens gewoon wat langer hangen. Een absoluut hoogtepunt was het bezoek van onze dochter, die een week met ons meereisde. Samen hebben we haar weer een nieuw stukje van Marokko laten ontdekken. En dan Tafraout, daar stonden we maar liefst drie weken met de hele voltallige club van Avondrood+, dat was echt top. Een supergezellige tijd met fijne humorvolle gesprekken, leuke gezamenlijke uitstapjes en etentjes. Met zulke gelijkgestemde zielen is het goed toeven. Zelfs de Ramadan bleek nergens een spelbreker. Integendeel, het gaf de reis juist een extra dimensie. Kortom, een reis om met een grote glimlach op terug te kijken. En het zaadje is al weer geplant, volgend jaar doen we het gewoon nog een keer. 👍